Agenda 2020: dienstverlening moet, (r)echt nodig!

Agenda 2020: dienstverlening moet, (r)echt nodig!

Waar gaan we in het nieuwe jaar naartoe? BurgerkrachtCentraal vreest een verslechtering van dienstverlening in het sociaal domein.

Of gemeenten nu wel of niet openlijk toegeven dat ze de komende jaren gaan bezuinigen op de sociale zekerheid, de gevaren liggen op de loer. Overal in het land zullen zij de broekriem proberen aan te trekken.

De inspanningen van BurgerkrachtCentraal zullen in 2020 gericht zijn op de noodzaak en de wettelijke verplichtingen van gemeenten om hun dienstverlening op peil te brengen en te houden. Bezuinigingen mogen geen excuus zijn, of de wetten moeten eerst worden veranderd.

Het worden in elk geval zware tijden want tussen wat gemeenten moeten en wat ze daadwerkelijk doen, ligt gevaarlijk drijfzand waarin veel (kwetsbare) burgers dreigen weg te zakken. Ze moeten zich er steeds meer maar zelf uit zien te redden. Of de rechtbank zien te halen en de rechter achter zich zien te krijgen. Maar dat laatste wordt ook steeds moeilijker.


De wet blijft de baas

Gelukkig keert de wet zich niet in hetzelfde tempo tegen burgerbelangen als de vrije beleidsruimte die gemeenten hebben en bovenal de arrogantie van het voor de inwoners denken te kunnen bepalen wat zij echt nodig hebben.

We ervaren dat de bestaande landelijke wetgeving op sommige punten belemmerend werkt en dringen aan op reparatie van onderdelen van bijvoorbeeld de Participatiewet. Maar de wet biedt ook veel bescherming.

Gemeenten lijken een nieuwe slogan te hebben gevonden:

We kijken meer naar wat u echt nodig heeft in plaats van waar u recht op heeft.

Dat kunnen zij wel roepen, maar het is onrechtmatig. Het mag dus niet! De manier waarop gemeenten kijken, mag en kan niet afdoen aan waar je als burger volgens de wet aanspraak op kunt maken.

En in de leus zitten nog twee valkuilen:

  1. In de uitvoering zullen gemeenten niet kijken naar wat je echt nodig hebt, maar waarvan zij denken wat je echt nodig hebt.
  2. Het kan zijn dat iemand echt iets nodig heeft, maar er volgens de wet geen voorziening voor is. Wat dan?

Zolang de wet er nog is, maken we nog kans!


Meer bezwaar en beroep

BurgerkrachtCentraal voorspelt dat het vanuit de gemeenten niet goed gaat komen. De noodzaak van bezuinigingen zal hun grootste drijfveer zijn, of ze nu willen of niet. Dat gaat er ongetwijfeld toe leiden dat burgers vaker dan al het geval is niet krijgen wat ze nodig hebben én waar ze recht op hebben.

Dat kan niet anders dan leiden tot meer bezwaarprocedures bij de gemeenten en beroepszaken bij de rechtbank.

Doordat de informatievoorziening en de rechtsbescherming aan het afbrokkelen is, moeten we zelf onder de burgerij gaan werken aan kracht op die vlakken. Dat vraagt om kennis en kennisopbouw.

Daarnaast zullen er schrijnende gevallen zijn waarbij gemeenten extreem nalatig zijn en zelfs niet terugdeinzen om de wet te overtreden.

Daarop zal BurgerkrachtCentraal in 2020 de pijlen richten.

Burgerkracht betekent zelf in staat zijn om op te komen voor wat je echt nodig hebt en waar je recht op hebt. Dus (r)echt nodig.

Dat betekent dat gemeenten moeten doen wat ze moeten doen: diensten verlenen, want:

Dienstverlening moet!

ALARMEREND

We denken nu bij hulp in termen als ‘recht hebben op’, maar het leidende principe wordt ‘nodig hebben’

Erwin Slomp, GemeenteBelangen
Wethouder in Hoogeveen
Binnenlands Bestuur
10 oktober 2019