De werkelijke perverse PGB agenda: burgerbudgetrecht afschaffen

Met de stortvloed van ellende die uit het sociaal domein op ons afkomt, zou je de neiging kunnen hebben te denken dat het de slimme beleidsmakers ook allemaal maar overvalt. Zo komen ze ook telkens over bij elk zorgwekkend geval. Daar stellen ze dan wel de belofte tegenover dat een en ander zal worden gerepareerd, al kan dat wel even duren.

De waarheid is dat we daadwerkelijk met slimme, vaardige en zeer berekenende mensen te maken hebben waarbij het eigenlijk niet aannemelijk is dat het hen echt allemaal spontaan overkomt. Dat is dan ook niet zo! Er zit achter alle tragiek een perverse agenda. Zo ook bij het debacle van het Persoonlijk Gebonden Budget (PGB).

Door Ray Heijder

Het debacle rond de Rigtergroep Nijmegen houdt de gemoederen in de regio Arnhem/Nijmegen al weken flink bezig. Ook BurgerkrachtCentraal zit bovenop de kwestie. Waarom eigenlijk? Heb ik misschien een direct familielid of een nauwe vriend of kennis onder de cliënten? Heb ik een bijzondere sympathie voor de verguisde directeur Monique Neuféglise? Het antwoord daarop is: geenszins!

Dat was ook al niet zo toen ik mij eerder dit jaar opwond over de individuele case van Wmo Doofpot Leudal. De hier zwaar door de mensenrechten schendende gemeente Leudal gedupeerde vrouw is overigens op sterven na dood. Alleen haar sterke, maatschappelijke betrokkenheid sleept haar door de ellende heen, wat tegelijkertijd betekent dat haar lijden alleen nog heftiger wordt!

BurgerkrachtCentraal met mij als kartrekker gaat het vooral om het aansporen van instanties opdat zij het werk dat zij behoren te doen ook uitvoeren. Daarbij kan het gaan om het belang van een individu, maar zeker (en bij voorkeur) om het algemeen maatschappelijk belang. De Rigtergroep kwestie wekt mijn bijzondere interesse vanwege de verborgen agenda erachter:

Het komen tot de afschaffing van de zelfbeschikking bij het burgerbudgetrecht.

Dit is het van de burger afpakken van de mogelijkheid om zelf te bepalen wat hij met de financiële voorzieningen doet waar hij volgens de wet aanspraak op heeft.


Fase 1

Na een aantal grote fraudezaken in de afgelopen jaren werd er al een eerste stap gezet door het persoonsgebonden budget (PGB) niet meer rechtstreeks aan de budgethouder over te maken.


Fase 2

We zijn nu in de tweede fase aanbeland en de kwestie Rigtergroep is daarvoor een belangrijk breekijzer. Hiermee zeg ik gelijk dat dit drama van landelijke impact is en de lokale opwinding en verontwaardiging ver overstijgt.

Je zou kunnen zeggen dat gemeente Nijmegen aanjager is voor fase 2 en dat wethouder Bert Frings de kwartiermaker mag zijn.

Bert Frings doet het vanuit het perspectief van de beleidsmakers subliem:

Cliënten met een licht verstandelijke beperking of een psychische beperking zijn een hele kwetsbare doelgroep. Die moet je wat mij betreft niet met een pgb opzadelen.
GroenLinks wethouder Bert Frings (Nijmegen)

Het artikel ‘Geef geen pgb meer aan kwetsbare cliënten’ van Omroep Gelderland onthult heel veel.

De aanpak van fraudeurs en het eindelijk opleveren van het door staatssecretaris Martin van Rijn lang beloofde ICT-systeem voor PGB zal steeds meer op de achtergrond raken om vervolgens helemaal te worden geannuleerd.

Want de zorgvrager is tot het belangrijkste en enige probleem gebombardeerd.

De volgende ultieme fase 3 is:

De onteigening van elk zelfbeschikkingsrecht op budget van elke burger in het sociaal domein!


Fase 3

De kruistocht tegen het financiële zelfbeschikkingsrecht van de burgers in het sociaal domein zal in één ruk doorgaan. Eerstvolgend na het om zeep helpen van het PGB is de bijstandsuitkering. Die leent zich ook prima om in een kwaad daglicht te brengen.

Voorbereidingen tot een soort Bijstand in Natura zijn in nevelen gehuld allang aan de gang. Denk aan de alarmerende, maar schromelijk overtrokken geluiden over bijstandsfraude. En aan het framen van bijstandsgerechtigden die niet in staat zouden zijn om verantwoordelijk met hun budget om te gaan en daarbij geen prioriteiten kunnen stellen.

Door een samenwerking aan te gaan met de incassomaffia brengt de overheid deze doelgroep nog eens extra in de schuldenproblematiek wat nog meer argumenten geeft tot gedwongen extern budgetbeheer waarbij de zelfbeschikking van de burger wordt afgenomen.  Ik merk hierbij op dat de overheid zelf participeert in die incassomaffia met haar eigen invorderingsinstanties zoals de CJIB en niet te vergeten de machtige, preferente schuldeiser de Belastingdienst!

Dat geeft gelijk antwoord op de vraag waarom de overheid haar burgers niet beschermt tegen incassopraktijken!


Totalitair systeem

Na fase 3 zijn we er nog niet! Daarmee is alleen iedereen in het sociaal domein volledig in slavernij en onder controle.

Er zijn natuurlijk nog andere domeinen, zoals die waar (het nu nog zichzelf veilig wanende) werkvolk zich bevindt. Maar ook dat zal de dans niet ontspringen. Iedereen zal steeds minder te zeggen gaan krijgen over de vrije besteding van in dit geval het zelf zuur verdiende geld. In zekere zin is dit al voor een deel het geval.

De moderne slavernij zal in optima forma zijn als men behalve met betrekking tot geld ook niets meer te zeggen heeft over alle aspecten van de invulling van het leven en het einde daarvan.

Hou je ogen de komende weken, maanden en jaren maar goed open om te zien hoe we onvermijdelijk in een totalitair systeem worden getrokken!

Een reactie plaatsen