Leugens van Rutte & Co zorgvuldig geregisseerd en functioneel

Liegen volgens een draaiboek
Liegen volgens een draaiboek

29/04/2018 - Hoe is het toch mogelijk dat Mark Rutte telkens met zijn leugens wegkomt? Dat was ook deze maand een veelgestelde vraag. Dit keer kwam er de verontwaardiging over de politieke christenen aangevoerd door Gert-Jan Segers bij. Liegen mag toch niet volgens de Bijbel? Hoe kan de 'C' dan maar blijven instemmen?

Het moet toch een keer klaar zijn? De afgelopen keer dan helaas nog niet, maar dan toch wel bij een volgende uitglijder waarvan we weten dat die er zal komen? En zijn er helemaal geen politici in de coalitie die het te ver vinden gaan en zich onverwachts aansluiten bij de oppositie door voor een motie van afkeuring of wantrouwen te stemmen?

Door Ray Heijder (blog in Heilstaat der Nederlanden)

We hebben een antwoord nodig! Welnu, dat is gelegen in het geheimenis van de onderliggende veel grotere leugen. De schandalen met vooral een stempel van de VVD en de bijbehorende leugens van met name Mark Rutte zijn bedoeld om ons af te leiden van een diepere misleiding. Die mogen we niet ontdekken, zeker niet maatschappijbreed, want dan kan de opstand een bedreiging gaan vormen.


Gekunstelde heilstaat

Er wordt al vele jaren gebouwd aan de Heilstaat der Nederlanden. De inspanningen zijn gericht op het onder totale controle brengen van het volk. Dat is de onderstroom die op lange termijn ongestoord doorgang kan vinden doordat in de waarneembare bovenstroom van alles gebeurt ter afleiding.

In die bovenstroom vinden de schandalen plaats en komen leugens beheersbaar aan het licht. Daar mag het volk (al dan niet met clubs zoals de FNV en de Socialistische Partij) zelfs succesjes behalen. Het wordt toegelaten dat burgers (voelen dat ze) dingen met participatie en burgerkracht afdwingen. Soms wordt er een kopstuk opgeofferd zodat het zo echt mogelijk lijkt.

In die setting accepteert het volk lijdzaam de oplossingen die zonder geacteerde en opgeroepen commotie waarschijnlijk op bezwaren hadden gestuit.

Om het zo realistisch mogelijk te laten overkomen, worden radio- en televisieprogramma's uitgezonden die kritiek leveren op sociale vraagstukken en misstanden. Voorbeelden daarvan zijn NieuwsuurDe Monitor (dat ook heel slim naar het middel burgerparticipatie grijpt), Zembla en Argos. Allemaal onderzoeksjournalistiek die binnen grenzen tot publieke en politieke verontwaardiging mag leiden. Het is echter volledig geregisseerd en gecontroleerd door de macht. Dat geldt ook voor de succesjes die zo nu en dan mogen worden behaald.

Om dezelfde reden zijn internetmedia zoals Follow the Money en De Correspondent in het zadel geholpen door de macht, om zogenaamd onafhankelijke onderzoeksjournalistiek te bedrijven. De mannen en vrouwen journalisten doen het zo goed, dat je echt denkt met betrouwbare waarheidsvinding te maken te hebben. Andere initiatieven van echte critici worden afgedaan als complottheorieën, stemmingmakerij en het chagrijn dat niet representatief is voor de samenleving. Of gewoon genegeerd.


Heilstaatstructuren

Maar wat gebeurt er in het verborgene, in de onderstroom die aan de waarneming is onttrokken door een geregisseerde show met schandalen en leugens? Daar wordt al decennia gebouwd aan heilstaatstructuren waarin een steeds groter deel van het volk wordt geplaatst als pionnen in een spel.

Dat is een sluw samenspel van beheersing van de arbeidsmarkt en exploitatie van de consumentenmarkt (in de ruimste zin van het woord).

Heel geleidelijk is het volk afhankelijk gemaakt van consumptie op een heel breed vlak. Van (medische) zorg tot spetterend entertainment. Van schuldhulpverlening aan ontspoorde burgers tot financiële dienstverlening aan mensen die beter in de slappe was zitten. Van broodje gezond tot OLED TV of een nieuwe auto. Noem maar op, het kan niet op.

Veel vormen van consumptie leiden tot vaste lasten of brengen die gelijk al met zich mee. Dat moet worden gefinancierd en daarvoor moet men werken. De burgers zitten al gauw als ratten in de val. Er kan vanaf nu alles met ze worden gedaan wat de macht wil. Afschalen in consumptie is zo goed als niet te doen. Emotioneel niet en meestal technisch ook niet. Vooral niet bij contracten, langlopend abonnementen en lichamelijke afhankelijkheid.

Alleen wie in de bijstand terecht komt (eventueel nog erger in combinatie met schuldenproblematiek) zal gedwongen stappen in consumptie terug moeten zetten. Dat lost niets op, want het leven blijft ook in de afgrond geld kosten. Zeker met schulden die meestal tot de dood als een blok aan het been zullen blijven en eerder toenemen dan minder worden. Het systeem is zo gebouwd dat mensen daar niet meer uit kunnen komen.

Kortom, de heilstaatstructuren zijn bedoeld om een steeds groter deel van het volk afhankelijk en daarmee volledig gehoorzaam te maken. De leugens en schandalen van Rutte & Co zorgen hierbij voor het noodzakelijke rookgordijn.