Case Ray Heijder – 1 januari 2018

< Startpagina < Kwesties <  Case Ray Heijder

Elke handeling publiceren die de gemeente Apeldoorn richting Ray Heijder doet in  2018 volgend op de bijna twee jaar plichtsverzuim van de sociale dienst waarover deze burger een boek aan het schrijven is, dat is wat er hier op burgerkracht centraal zal gebeuren. Waarom? Om de misstanden veroorzaakt door de gemeente Apeldoorn transparant te maken voor iedereen. Voor de burgers lokaal en ook landelijk. Maar ook voor de verantwoordelijken bij de gemeentelijke overheid opdat zij achteraf niet kunnen beweren 'we hebben het niet geweten'.

Ray Heijder heeft in de bijna twee jaar sinds maart 2016 een dossier opgebouwd met kafkaëske situaties rond zijn case. Hij vindt het zorgwekkend dat er alleen al bij één persoon zo schandalig met een burger wordt omgegaan. Hoeveel meer slachtoffers zijn er of heeft men alleen de pik op hem? Ook dat zou trouwens verwerpelijk zijn en genoeg reden om alles aan de kaak te stellen.

Wat hij in elk geval opmerkelijk vindt, is dat zo'n beetje alle gemeentelijke ongein die anderen te beurt valt en waarover hij al het een en ander had gehoord ook hem overkomt. Voor het boek en om uit eigen ervaring te kunnen getuigen van misstanden is dat wel als een voordeel te zien. Helaas levert dat voor Ray Heijder wel enorme financiële schade op. Om het nog niet eens te hebben over de schade ten gevolge van de steeds grotere afstand tot de arbeidsmarkt die de gemeente juist zou moeten helpen verkleinen in plaats van veel groter maken.


Laffe gemeente Epe

Niet alleen de gemeente Apeldoorn treft blaam, de gemeente Epe misschien zelfs nog veel meer, zoals straks uit het boek zal blijken. Ray Heijder, woonachtig in Vaassen, is ingezetene van de gemeente Epe. Zij heeft de uitvoering van de Participatiewet uitbesteed aan Apeldoorn. Laf als zij is, verschuilt zij zich achter alle verrichtingen van Apeldoorn en neemt blindelings over van wat uit de koker van het Activerium komt. Zelfs bij een bezwarenprocedure, waarbij dan weliswaar een zogenaamde onafhankelijke bezwarencommissie betrokken was, maar die was uiteraard ook op de hand van beide gemeente. Dat laatste kan niet anders blijkens de uiteindelijke uitspraak op bezwaar die tot gevolg had dat Ray Heijder ZES MAANDEN volledig zonder inkomen heeft moeten overleven.

De lafheid van de gemeente Epe kent geen grenzen, want bij diverse noodkreten die Ray Heijder bij zijn eigen gemeente deed, kreeg hij telkens nul op het rekest. Ook het toevlucht zoeken tot de gemeenteraad haalde niets uit en kwam hem op de standaard 'wij kunnen niets doen in individuele gevallen' te staan, dé bekende manifestatie van gemeentelijke lafheid waardoor vele burgers in het hele land tot wanhoop worden gedreven.

< Case Ray Heijder