Maffia-afdeling gemeente Apeldoorn

< Startpagina < Kwesties < Case Heijder

Apeldoornse maffioso Johan Kruithof
Apeldoornse maffioso wethouder Johan Kruithof

21 januari 2018 | Het is dat niemand het hardop durft of kan zeggen, laat staan kan aantonen, maar we weten natuurlijk al dat de grootste georganiseerde misdaad in Nederland niet in de onderwereld, maar in de bovenwereld plaatsvindt: bij de overheid en dan vooral decentraal bij gemeenten.

Bloedige liquidaties op straat van misdadige kopstukken komen er niet voor. Wel wordt soms iemand een pootje gelicht (voor de show), maar het gajes komt dan op een nog betere maffiapositie terecht of mag met een riante wachtgeldregeling stoom afblazen op later weer ergens fortuinlijk te landen op het pluche.


LAATSTE NIEUWS BIJ PUBLICATIE BLOG
Apeldoornse maffioso wethouder Johan Kruithof van de sociaal destructieve Partij van de Arbeid heeft de Twitter-accounts van Ray Heijder geblokkeerd. 


Door Ray Heijder

De gemeentelijke maffia bestaat momenteel (21 januari 2018) uit 380 afdelingen. Zij zijn zeker niet allemaal kwaadaardig. Sommigen zijn zelfs vrij publieksvriendelijk te noemen. Maar er zijn afdelingen die tot de ergste volksonderdrukkers behoren. Ik kan er zo een paar opnoemen, maar de gemeente Apeldoorn schiet mij als eerste te binnen omdat deze vrij grote terreurcel van de gemeentelijke maffia mij te pakken heeft.

Plaats delict sociaal terreur
Plaats delict sociaal terreur

Een van de maffioso in de grote Veluwse stad is wethouder Johan Kruithof. Dit is een sluwe linkmiegel (gewiekste vent) die ook elders zijn neus in diverse zaakjes steekt, zoals in de landelijke schimmige Werkkamer. Hij is (uiteraard) van de Partij van de Arbeid die door het hele land het sociale domein kapot gemaakt heeft en hopelijk zichzelf. Wat niet inhoudt dan de partijen die in de plaats komen betere bedoelingen hebben.

Opmerking: de term wordt tegenwoordig gebruikt voor georganiseerde misdaad in het algemeen.

Wie belangstelling heeft voor mijn case, moet ook kennismaken met het vileine karakter van de gemeente Apeldoorn.

Het bizarre is dat deze lokale overheid vaan haarzelf zegt:

De gemeente Apeldoorn is een criminele organisatie!

Ray, get out of the city! Dit kan de gemeente Apeldoorn nooit hebben gezegd!

Klopt, dat wordt uiteraard niet zo uitdrukkelijk gezegd; je moet het afleiden. Daarvoor moet je een scherp beoordelingsvermogen hebben. De modus operandi (de manier van doen) van een gemeentelijke terreurcel zoals de gemeente Apeldoorn ligt er niet dik bovenop.


Rekenkamercommissie nooit onafhankelijk!

Als je bij de overheid het woord ‘commissie’ hoort, kun je er vergif op innemen dat dit een groepje mensen betreft dat overheidsmisdaden moet begeleiden. Dat is een proces van manipuleren, verdraaien en verstoppen van de waarheid. Bij gemeenten heb je daarvoor de rekenkamercommissie en bij procedures waarbij de burgers in verzet komen een bezwarencommissie. In beide gevallen worden ze verondersteld onafhankelijk te zijn. Geloof dat niet! Des te harder men dat roept, hoe minder is het waar!

Als commissies echt los van de overheid actief zouden fungeren met burgers die nergens aan verbonden waren, kwamen er heel andere onderzoeksrapporten en conclusies op tafel. Bestond er maar een burgerrekencommissie en burgerbezwarencommissie. Die zullen er echter niet komen alleen al omdat we als volk denken dat de huidige commissies betrouwbaar zijn. Ze zijn zelfs in wettelijke verordeningen beschreven, dus dan zal het wel goed zitten nietwaar?


Truc: legitimatie van misdaden door zelfkritiek

Overheden zoals gemeenten passen via commissies een listige truc toe waar we als burgers machteloos tegenover staan: legitimatie van misdaden door zelfkritiek.

Een organisatie verklaart met een publicatie dat zij fouten maakt en geeft daar zelfs voorbeelden van. Die zijn geanonimiseerd en daardoor feitelijk niet na te trekken. Maar niemand die dat erg vindt en naar bewijzen vraagt. Het is immers al heel dapper en ruiterlijk dat een organisatie fouten erkent.

De conclusie is meestal dat de aangetroffen situatie onwenselijk is. Daar blijft het vervolgens bij. Daarna kunnen misstanden gewoon blijven bestaan en dezelfde misdaden worden gepleegd.

Critici en activisten zijn met deze truc van legitimatie van misdaden door zelfkritiek uit het veld geslagen. De overheid is toch heel nobel bewust van haar fouten? Met de aanname dat er van is geleerd en zij in het vervolg haar leven betert, vinden we dat de azijnpissers maar snel moeten inbinden.

Perceptiemanager Joop Roebroek
Perceptiemanager ‘onderzoeker’ Joop Roebroek

Met exact dat doel heeft de rekenkamercommissie Apeldoorn ZICHZELF de opdracht gegeven onderzoek te doen naar de uitvoering van de Participatiewet. Juist dit onderwerp is gekozen omdat de gemeente op dit vlak ernstige misdaden tegen haar burgers pleegt.

Voorzitter van de commissie en tevens onderzoeker is perceptiemanager Joop Roebroek die al langere tijd meewerkt aan het manipuleren van de burgerij. Meer over Roebroek in de volgende blog die zal gaan over het Apeldoornse onderzoek.

Gemeente Apeldoorn staat ook garant voor de onderdrukking van ingezetenen van de gemeenten Epe, Voorst en Brummen. Deze laffe gemeenten hebben hun burgers aan de verwoestende grillen van grote zus Apeldoorn uitgeleverd en nemen klakkeloos over wat er door deze criminele organisatie over hen wordt uitgesproken en bepaald.


Subliminale boodschap

Een subliminale boodschap is een verborgen signaal of boodschap en bedoeld om doorgegeven te worden zonder dat het bewust opgemerkt wordt. Deze boodschap moet in het onderbewuste van de ontvanger(s) worden verwerkt en onopgemerkt aanzetten tot bepaald gedrag.

Dit is exact de bedoeling van de veronderstelde openbare biecht van een onderzoek van een rekenkamercommissie.

In Apeldoorn moet het maar liefst 153 pagina’s tellende rapport Je trekt altijd aan het kortste eind – onderzoek naar de uitvoering van de Participatiewet in Apeldoorn het psychologische effect veroorzaken dat burgers denken:

Het maakt niet uit wat je doet, je trekt toch altijd aan het kortste eind.

Dit sluit naadloos aan op wat ik in mijn omgeving te horen krijg als ik vertel dat ik in een strijd ben verwikkeld met de gemeente Apeldoorn. Dat betekent dat het gros van de samenleving al met de gedachte is gehersenspoeld. Een dergelijk onderzoek en rapport van een rekenkamercommissie bevestigt het nog eens extra. Het gaat om de perceptie en daarom noem ik hierboven onderzoeker Joop Roebroek ook perceptiemanager.

Bovendien is het resultaat een bemoediging en aansporing richting uitvoerende ambtenaren. Dat lijkt heel paradoxaal omdat we van de buitenkant denken(!) dat deze flink te kakken worden gezet met een kritisch rapport en dus in de toekomst klantvriendelijker zullen zijn. Met de voortdurende dekking van de maffiose organisatie, weten ze echter dat er niet aan de hand is.

Inderdaad, als burger trek je altijd aan het kortste eind. Als we dat maar goed in onze oren knopen!