Met Wolters Kluwer als dief zijn gemeenten helers

< Startpagina < Kwesties < Operatie: Plichten, maar burgerrechten ook!

Een geknakte sigaar uit eigen doos
Een geknakte sigaar uit eigen doos

11/04/2018 - Het sociaal domein is een bijzonder plaats delict. Burgers moeten zich aan wet- en regelgeving houden en worden meedogenloos gestraft als (al dan niet terecht) wordt vastgesteld dat zij dat niet doen. Maar veel gemeenten komen schaamteloos weg met hun overtredingen. Een verwerpelijke plek wordt hierbij ingenomen door het commerciële netwerk van adviespartners. Hierin opereren bedrijven die stelen van het volk en vervolgens als 'nieuwe eigenaren' de buit vervolgens doorverkopen.

Tot de speerpunten van BurgerkrachtCentraal behoort bewustwording van deze praktijken. We richten ons op het burgerbelang en het herstel van de relatie burger/overheid. In dit artikel identificeren we het bedrijf Wolters Kluwer met bedrijfsonderdeel Schulinck als dief en gemeenten als heler. Zware en ernstige woorden, dat wel, maar laten we de feiten voor zich laten spreken. Het gaat er niet om bedrijven aan te vallen, maar om het elimineren van onrecht.

Malafide praktijken moeten stoppen!


Van wie zijn de wetten?

Om individuen richting en bescherming te geven en de samenleving een referentiekader en een instrument om orde te scheppen en te bewaren heeft het volk wetten gekregen. Ze zijn bedoeld als zegen en niet als vloek, hoewel zij soms worden ervaren als onderdrukkend. Dat laatste wordt dan veroorzaakt door onjuiste uitvoeringspraktijk.

We hebben de wetten gekregen, ze zijn ons gegeven en ze zijn van ons. Niet voor niets spreken we van wetGEVING!


Geknakte sigaren uit eigen doos

Naast veel andere wetten, is de Participatiewet gestolen door Wolters Kluwer, in het bijzonder door Schulinck. Dat is nogal brutaal als we bedenken dat alle wetten 'open source' zijn en gezien moeten worden als 'shareware' zonder copyright.

De werkwijze van Schulinck is als volgt:

Het bedrijf ontvreemdt sigaren uit onze eigen doos (de wet is al van ons!). Vervolgens pretendeert men richting gemeenten en andere organisaties dat er waarde aan wordt toegevoegd. Dat gaat gepaard met het isoleren van de gestolen content waarvan Schulinck (Wolters Kluwer) dan ineens zelf uitgeroepen eigenaar is. De content is vervolgens alleen tegen betaling (meestal in abonnementsvorm) beschikbaar. Uiteindelijk komt deze als sigaar uit eigen doos gedoseerd door gemeenten terug bij het volk.

We kunnen in dit proces Schulinck niet anders definiëren als dief. Dientengevolge zijn gemeenten helers!

Maar we zijn er nog niet...

De zogenaamde toegevoegde waarde die Schulinck beweert te geven aan de content (die al van ons is) schendt de oorspronkelijke vorm in veel gevallen. De ene keer wordt de Participatiewet gewoonweg overtreden, een andere keer is het (iets milder) handelen tegen de geest van de wet in. Dit is zeker niet in burgerbelang, hoogstens in een verondersteld overheidsbelang.

De situatie is zo ernstig dat we GEKNAKTE sigaren uit eigen doos krijgen.


Waar wordt de gestolen buit verhandeld?

In het minst erge geval komen we de geknakte sigaren uit onze eigen doos tegen op gemeentelijke websites. Daar zit tenminste nog een openbare controlemogelijkheid op.

Tijdens de inventarisatie voor BurgerCertificering informatievoorziening online bijstandsaanvraag (Bio:b) kwamen we voorbeelden tegen. Zo treffen we bij gemeente Roerdalen een correcte tekst aan over het voorschot algemene bijstand met onderaan een link naar meer informatie. Die blijkt sterk verouderd (2014) en tot overmaat van droefenis de juiste tekst ook nog eens tegen te spreken nen te ontkrachten. Met recht (of eigenlijk met onrecht) een geknakte sigaar!

Bovenop deze misstand komt dat de gemeente Roerdalen (naar eigen zeggen) geen mogelijkheid heeft om zelf te corrigeren en afhankelijk is van Wolters Kluwer. Saillant detail: de gemeente maakt gebruik van software van third-party SIMgroep (SIMsite). We lieten ons vertellen door gemeente Roerdalen dat de betwiste tekst in een module staat van Wolters Kluwer die is geïntegreerd in SIMsite. Kennelijk doet de Rotterdamse softwareleverancier niet aan controle. Of er moet wat anders aan de hand zijn, want waarom komen we dezelfde fout niet tegen bij de andere ruim honderd gemeentelijke websites die met SIMsite worden beheerd?

Hoe dan ook lijkt de gemeente hier gegijzeld te zijn terwijl het verantwoordelijk is en blijft voor het verstrekken van juiste informatie. Een burger komt ook niet weg met het vinger wijzen naar een ander bij het niet nakomen van zijn informatieplicht.

Gemeente Roerdalen berichtte ons nog (en dat vinden we illustratief en stuitend tegelijk):

Dit is de module veelgestelde vragen die wij inderdaad via SIM afnemen. Beheer wordt geregeld door Kluwer. Staat er zelfs bij, bij kopje eigenaar. Als info niet wijzigt, blijft blijkbaar het jaar van laatste aanpassing staan.@SIMwebcare iets om eens naar te kijken.

Tot zover het minst erge geval, maar Wolter Kluwer doet via Schulinck meer kwaad! Zo is er het product Antwoord Op. Gemeenten die daar gemakzuchtig naar verwijzen, krijgen van BurgerkrachtCentraal het maximale aantal strafpunten. En het is zo onnodig aangezien het geen 'rocket science' is waar het over gaat. Gemeenten kunnen uitstekend zonder Schulinck desnoods door af te kijken van collega gemeenten die het wel goed doen.

Maar het summum van diefstal is de reeks producten met de verzamelnaam Grip Op. Dat zijn met open source (shareware) gevulde databanken waar gemeenten tegen betaling uit kunnen putten. Het betreft informatie van het volk waar geen enkele sociale controle op mogelijk is. Is hier ook weer sprake van aantasting, verdraaiing en misinterpretatie van de wetten? We weten het niet.

Zo is Grip Op Participatiewet een voor burgers verboden terrein. Je bent als klant van de gemeente volledig afhankelijk van de gemeenteambtenaar. Hij bepaalt of je er plukjes informatie uit krijgt, wanneer en hoeveel.

De enige manier voor BurgerkrachtCentraal om te kunnen onderzoeken wat er in de geheime systemen van Schulinck staat, is een gemeenteambtenaar dronken voeren en dan hopen of hij zich in die toestand de toegangscodes herinnert.

Wellicht ten overvloede: wij hebben daartoe nog geen poging gedaan!