One serious request fixes all (it should)

< Startpagina < Kwesties < Operatie: Plichten, maar burgerrechten ook!

Kunt u aantonen dat u honger genoeg heeft voor de eerste gang?
Kunt u aantonen dat u honger genoeg heeft voor de eerste gang?

15/03/2018 - Het aanvragen van bijstand is in de ideale wereld van Mark Rutte eigenlijk een naar trekje van de burger dat hij liever niet ziet. Hij wil geen profiteurs, maar doeners. Mensen die niet surfen naar 'uitkering' maar naar 'werk'. Zijn neoliberale geest is door velen geadopteerd, ook door de gemeenten die de Participatiewet uitvoeren, of laten uitvoeren in een Gemeenschappelijke Regeling veilig buiten het gemeentehuis.

Door Ray Heijder

Helaas voor Mark en zijn geestesverwanten blijven er toch mensen aankloppen voor een bijstandsuitkering. Ook al staan werkgevers zich de longen uit het lijf te schreeuwen om personeel. Inmiddels lijkt het erop dat aanvragers van 'gratis geld' (zeg dat nooit hardop!!!) tot het absolute uitschot van de maatschappij behoren en daarbij hoort een passende mishandeling.

Als eerste actie in Operatie: Plichten, maar burgerrechten ook! inventariseert BurgerkrachtCentraal 380 keer hoe gemeenten informeren over de mogelijkheid van bijstand. Daarbij wordt gekeken naar aanwezigheid en kwaliteit van algemene informatie, aanvraagprocedure, behandelduur van de aanvraag enzovoort. Zeer specifiek echter onderzoeken we of, in welke mate en hoe er door gemeenten wordt gesproken over het voorschot zoals geregeld in artikel 52 van de Participatiewet.

Toch eenmaal bezig ook maar gelijk een check doen of een gemeente zich schuldig (of niet) maakt aan het misdrijf van de wachtperiode voor aanvragers van 27 jaar en ouder. Met zo'n wachttijd wordt de Participatiewet overtreden.


Eén serieus verzoek regelt alles (dat zou zo moeten zijn)

Een aanvraag indienen voor bijstand bij de gemeente doen mensen niet zomaar. Dat doe je niet voor je lol. Het wordt vaak zo gebracht dat de gang naar het loket voor 'handophouders' laagdrempelig is en men met het grootste gemak een aanslag doet op de budgetten.

Maar nee, daar hebben we anderen voor, de profiteurs in het netwerk van adviespartner, waarin RadarAdvies een hele grote van is.

Daar zou Rutte eens wat aan moeten DOEN. Of de Tweede Kamer, maar die geeft ook niet thuis; geen enkele reactie op Kamervragen over VNG en RadarGroep. Dat onderdeel in Den Haag blijkt toch opnieuw een verzameling pluche te zijn dat niet zoveel opheeft met burgers.

Maar goed, de aanvrager van bijstand. Zijn of haar hulpvraag is een serieus verzoek, a serious request! Niet iets om met allerlei wantrouwen en gereserveerdheid mee om te gaan.

Het zou iets moeten zijn dat inclusief is, bijvoorbeeld het voorschot volgens artikel 52 Participatiewet inbegrepen.

Vreemd en verbijsterend genoeg, vergrijpen steeds meer gemeenten zich aan het treiteren van de burger. Gewoon omdat bepaalde inwoners van de gemeente als uitschot moeten worden behandeld, vooral de aanvragers van bijstand. Dat merk je aan alles, zoals de manier waarop informatie over de bijstandsuitkering op gemeentelijke websites wordt verstopt of helemaal niet wordt verstrekt. Dit is schending van informatieplicht!

Nog schrijnender is het als gemeenten het voorschot op de bijstandsuitkering apart laten aanvragen en daar dan ook nog eens voorwaarden aan verbinden die onwettig zijn of in elk geval al op het hoger gelegen niveau van de aanvraag van de bijstand zelf al werden uitgevraagd.

Het is alsof je in een restaurant zit en het driegangenmenu hebt besteld, maar je apart de bediening moet vragen waar het voorgerecht blijft. Vervolgens wordt jou gevraagd of je eigenlijk wel honger genoeg hebt om die eerste gang te rechtvaardigen.

Wat heb je aan lang wachten om uiteindelijk alle gangen in één keer voor je snufferd te krijgen?

En het kan nog erger! Mosterd na de maaltijd; dat is dat je eindelijk (gedeeltelijk) geld krijgt als je inmiddels in de schuldenproblematiek bent beland.

Zo blijft er niets over van one serious request fixes all (it should)