Kwetsbare mensen moet je geen geld geven

Of ze er nou wel of niet voor werken, kwetsbare mensen zou je eigenlijk geen geld moeten geven. Dat is de gedachte die steeds meer leeft bij de beleidsmakers van ons land. Erger nog: die gedachte wordt omgezet in beleid en uitvoering. Hiermee wordt definitief inbreuk gedaan op het zelfbeschikkingsrecht van burgers. Zij raken hun burgerbudgetrecht kwijt en zullen uiteindelijk alleen nog strikt gehoorzame horigen zijn.

Door Ray Heijder

De officiële ambities van het beleid in Nederland laten zich kenmerken met woorden als terugtrekkende overheid, zelfredzaamheid en zelfregie

Dan zou je denken dat we als burgers juist steeds meer vrijheid krijgen. Plus je daar nog nieuwe liberale verworvenheden bij op zoals die rond seksuele geaardheid, levensbeëindiging etc. dan is het optimaal vrijheid blijheid.

Maar er is altijd nog iets als de verborgen agenda. Omdat erkenning daarvan voor de massa al snel een zweem heeft van samenzweringstheorieën en complotdenken, zullen slechts enkelen de mogelijkheid in willen zien dat de macht met iets heel anders bezig is dan we uit de mooie woorden voor de bühne moeten geloven.

Maar of we nu wegkijken of niet, dat laat onverlet dat we complotgenoten zijn.

Als je in het vangnet komt…

Als je een beroep doet op het sociale vangnet hoor je eigenlijk al niet zoveel noten op je zang te hebben.

Jij hebt toch een probleem?

Jij komt toch zelf vragen om hulp en/of ondersteuning?

Dat zal niet zo letterlijk tegen je worden gezegd (tenzij je bovengemiddeld tegensputtert) maar tussen de regels lees of hoor je die boodschap wel.

Dat jij niet hebt gekozen voor ziek worden doet er dan niet toe. Ook niet als jij in de problemen bent gekomen door handelen van anderen waar je geen enkele invloed op had. En dat jij weliswaar zelf in het leven wat stommiteiten hebt uitgehaald en daardoor in een hulpbehoevende situatie bent gekomen en je met de kennis achteraf anders zou hebben gehandeld, is ook niet relevant.

Vanaf het moment dat je aanspraak maakt op de sociale zekerheid, wordt er voor jou gedacht en over jou beslist!

Overigens zijn er ook gevallen waar burgers helemaal niet hebben gevraagd om hulp, maar die opgelegd krijgen!


Wie is kwetsbaar?

Om de macht over jouw leven over te kunnen nemen op een tegenover de publieke opinie verdedigbare wijze, is het woord ‘kwetsbaar’ geïntroduceerd. Dat is een net zo ruim containerbegrip als ‘maatwerk’. Met kan er van alles mee, wat men maar wil.

Overheidsbeleid wordt afgestemd op de kwetsbaarheid van mensen. Het is al snel verdedigbaar dat iedereen die een persoonsgebonden budget (PGB) nodig heeft als kwetsbaar persoon moet worden aangemekt. Dat label klinkt in eerste instantie ook nog eens heel humaan, want het suggereert dat er met die personen speciaal rekening wordt gehouden. Heel mooi toch? Niets mis mee lijkt het.


Pats boem!

Nou én? Ook al wordt iedereen met een PGB als kwetsbaar gezien. Kan dat kwaad dan? Jazeker!

De gedachte kan opkomen (en is er trouwens al) dat kwetsbare mensen eigenlijk niet in staat zijn tot zelfredzaamheid. Ook niet bij het besteden van hun PGB. Kwetsbare mensen zouden we daarom geen geld meer moeten geven om er zelf over te beslissen!

En kijk eens aan… we hebben eerder al bepaald dat iedereen met PGB kwetsbaar is. Daardoor kunnen we in één keer pats boem de geldkraan dichtdraaien.!

In plaats daarvan geven we als overheid de mensen wat wij denken dat ze nodig hebben in natura. Daar beslissen wij over en niet de burgers zelf. Die moeten gewoon blij zijn dat ze worden geholpen.


Extra legitimatie

Een dergelijke handelswijze van het afnemen bij de burgers van het zelfbeschikkingsrecht en burgerbudgetrecht, kan hoe gemakkelijk ook niet zomaar worden doorgevoerd. Dit zou tot verzet bij het grote publiek leiden dat zal vrezen zelf ook eens aan banden te worden gelegd.

Daarom moet er een extra legitimatie zijn, een extra ‘urge’ (noodzaak). Gelukkig voor de overheid is die er ook! Nou ja gelukkig, het was allang ooit al in de plannen meegenomen: fraudegevoeligheid.

De ontwerpers van het beleid hebben destijds mogelijkheden tot fraude met PGB opengelaten. Natuurlijk doen beleidsmakers zoals staatssecretaris Martin van Rijn (PvdA) telkens zeer verrast als er zich weer een fraudezaak voordoet, maar dat is komedie. Ook de telkens beloofde maatregelen ter bestrijding van fraude vallen daaronder.

Immers, de misstanden blijven ook na zelfs de strengste maatregelen hierna onverkort doorgaan!


Kruistocht

Nou ja, als dat allemaal zo is, pech voor de mensen die PGB hebben!

Maar hier blijft het niet bij!

Er is een kruistocht gaande waarbij het zelfbeschikkingsrecht en burgerbudgetrecht wordt afgepakt van ALLE mensen die aanspraak maken op sociale zekerheid.

De volgende slag zal de algemene bijstand zijn, terwijl de bijzondere bijstand al voor een groot deel in natura is.

De zogenaamde Klijnsmagelden, geld voor kinderen in armoede, worden sowieso alleen maar in natura verstrekt. Als dat al gebeurt trouwens, want bij veel gemeenten wordt daar heel slordig mee omgesprongen met allerlei niet plausibele excuses. Er zijn veel gemeenten die deze speciale gelden schaamteloos (gedeeltelijk) ergens anders voor gebruiken en niet voor kinderen in armoede. BurgerkrachtCentraal heeft daar al eens krachtig protest over aangetekend bij staatssecretaris Jetta Klijnsma en de Kinderombudsman. Uiteraard zonder resultaat!

En zo zullen ALLE vormen van uitkeringen en toelagen onder dit regime komen. Daarbij zal steeds de kwetsbaarheid van de mensen de troefkaart zijn.


Ook het werkvolk!

Nog verder kijkend zullen we zien dat het bij het sociaal domein niet zal blijven. De machtswellust van de overheid en politiek is onverzadigbaar. Niet uit kwade bedoelingen, maar uit pure noodzaak. Zij is namelijk met handen en voeten gebonden aan een nog veel machtiger conglomeraat dat bestaat uit het bankenstelsel en grootbedrijf (het grootkapitaal).

Na het domein waarin mensen afhankelijk zijn van sociale voorzieningen en relatief gemakkelijk tot horigen kunnen worden gemaakt, is het domein van het werkvolk aan de beurt.

Werkende mensen (met een betaalde baan) hebben ogenschijnlijk een positie waarbij hun zelfbeschikkingsrecht en burgerbudgetrecht veel veiliger is. Dat is helaas inderdaad slechts ogenschijnlijk. De kruistocht van de overheid heeft ook voor deze (veel grotere groep) de nodige maatregelen klaar liggen. Een deel daarvan wordt ongemerkt zelfs al ingezet!

Maar daarover binnenkort apart aandacht in een andere blog.

Een reactie plaatsen