Analyse beslissing op bezwaarschrift 07/11/2019

analyseAnalyse beslissing op bezwaarschrift 07/11/2019

23 december 2019

Op 7 november 2019 heeft de gemeente Epe een beslissing genomen op het bezwaarschrift van R.M.F. Heijder van 31 juli 2019 tegen een beschikking van 24 juli 2019. Hij maakte bezwaar tegen het afwijzen van zijn aanvraag voor individuele inkomenstoeslag 2019.

De beslissing op bezwaar is door de gemeente Epe genomen door niet van het advies van de onafhankelijke bezwarencommissie af te wijken, ofwel over te nemen.

Op 16 december 2019 is belanghebbende in beroep gegaan tegen de beslissing op het bezwaar.

Belanghebbende heeft een analyse gedaan van de onrechtmatigheden bij de beslissing van de gemeente en het advies van de bezwarencommissie.

Het volgende is daar een weerslag van en wordt toegevoegd aan:

  1. het beroep
  2. de (nog te starten) bestuursrechtelijke procedure schadevergoeding overheid.

De beslissing (7 november 2019)

De beslissing stelt dat de onafhankelijke bezwarencommissie een advies heeft uitgebracht op basis van al hetgeen is geschreven en besproken.

Belanghebbende heeft op basis van de inhoud van het uitgebrachte advies het vermoeden dat de commissie hierbij door de gemeente Apeldoorn (als uitvoeringsorganisatie en leverancier van juridische expertise) is misleid.

Wat belanghebbende waarneemt, is dat de gemeente Epe nauwelijks een actieve rol speelt in deze. Zij lijkt zonder meer volledig af te gaan op wat de gemeente Apeldoorn aanvoert (ook via de bezwarencommissie). De beslissing is opgesteld door een juridisch medewerker van de gemeente Apeldoorn, Eenheid Veiligheid & Recht. Het zou belanghebbende niet verbazen als dit volledig gemandateerd is gebeurd buiten de waarneming om van het college van de gemeente Epe en de verantwoordelijk wethouder de heer Erik Visser.

Twijfel over onafhankelijkheid bezwarencommissie
Niet alleen met betrekking tot deze kwestie, maar ook met betrekking tot eerdere bezwaren vraagt belanghebbende zich af of de bezwarencommissie daadwerkelijk onafhankelijk kan zijn. De secretaris van de commissie die als een voorbereidende, regulerende spil lijkt te fungeren, is ook medewerker van de gemeente Apeldoorn, Eenheid Veiligheid & Recht. Hij is naar de waarneming van belanghebbende degene die volledig kan bepalen wat 'al hetgeen is geschreven' (wat de commissieleden bereikt) precies inhoudt.

Belanghebbende heeft geen contact met de commissieleden voor wat betreft 'al hetgeen is geschreven'. Alles gaat via de secretaris die medewerker is van de gemeente Apeldoorn die de (door belanghebbende bezwaarde) beslissingen van de gemeente Epe volledig voorbereidt en naar alle mogelijk ook zelfstandig neemt. De gemeente Epe komt er naar het oordeel van belanghebbende niet eens bij aan te pas.
Hierbij te bedenken dat de Algemene wet bestuursrecht niet eens spreekt over een secretaris bij een onafhankelijke bezwarencommissie.

Uitzicht op inkomensverbetering
In de beslissing wordt een poging gedaan om de stelling dat belanghebbende uitzicht op inkomensverbetering heeft te onderbouwen. Het probleem hierbij is dat dit slechts gedeeltelijk in de buurt komt van het aangehaalde artikel 31 van de Verzamelbeleidsregels Participatiewet, IOAW, IOAZ en Bbz Gemeente Epe:

het op grond van concrete feiten en omstandigheden aannemelijk is dat de belanghebbende binnen twaalf maanden een inkomen kan verkrijgen dat tenminste gelijk is aan de voor hem geldende bijstandsnorm.

Hoe concreet zijn de feiten en omstandigheden waar de gemeente en de commissie zich op baseren?

Er wordt in de beslissing gesteld dat belanghebbende op grond van zijn opleiding en arbeidsverleden een relatief goed arbeidsperspectief heeft. De vraag is of de arbeidsmarkt daar hetzelfde over denkt aangezien hij daar al bijna vier jaar niet aan deelneemt. Uit een door de trajectregisseur naar voren gebrachte (vooralsnog niet verifieerbare)  voorwaarde van werkbedrijf Lucrato blijkt iets heel anders. Lucrato wil belanghebbende niet bemiddelen naar werkgevers als de werkzaamheden van belanghebbende van de afgelopen jaren niet van zijn curriculum vitae worden geschrapt.

Vervolgens is het de gemeente niet gebleken dat belanghebbende psychische of medische beperkingen heeft. Zou de gemeente die liever wel alsnog aangetoond willen zien? Men zou dat achteraf bijna moeten gaan denken als de gemeente een maand later ineens een opdracht verstrekt aan Ausems en Kerkvliet voor een psychologisch onderzoek!

Dan wordt er iets gezegd over eigen verantwoordelijkheid om aan de arbeidsverplichtingen te voldoen. Dat klinkt uit de mond van de gemeente voor belanghebbende als iets uit het magisch realisme aangezien het nou juist de gemeente is die stelselmatig belemmert en blokkeert dat die eigen verantwoordelijkheid door hem kan worden gedragen.
Het is niet duidelijk waarom de gemeente de arbeidsverplichting zo expliciet noemt in de beslissing. Waarom wordt er even fijntjes aan herinnerd dat die in 2016 zijn medegedeeld? Als toespeling om ten onrechte de suggestie te wekken dat belanghebbende de arbeidsplicht niet nakomt?

Het aanvoeren van de aantrekkende arbeidsmarkt en de hoeveelheid regionale vacatures is flauwekul. Dit zegt namelijk nog niets over de kansen van belanghebbende. Daar komt veel meer bij kijken, bijvoorbeeld of de arbeidsmarkt op iemand zoals belanghebbende zit te wachten. Een 'meneer' die volgens het mantra van de gemeente Apeldoorn 'alles ter discussie stelt.'

Al met al zou juist wel moeten blijken (wat in de beslissing wordt weersproken) dat er feiten en/of omstandigheden die zijn op grond van artikel 52 van de Verzamelbeleidsregels Participatiewet, IOAW, IOAZ en Bbz Gemeente Epe rechtvaardigen om alsnog tot toekenning van individuele inkomenstoeslag over te gaan. Het werkelijke punt is dat de gemeente Apeldoorn belanghebbende als lastpost ziet en hem daarom de toeslag niet gunt. Waarom zou ze dan een hardheidsclausule toepassen?


Advies bezwarencommissie

De bezwarencommissie kadert de kwestie goed in door uit te gaan van de enige grond voor afwijzing van de aanvraag individuele inkomenstoeslag 2019: het hebben van uitzicht op inkomensverbetering.

De commissie benadrukt hierbij dat niet ter discussie staat dat belanghebbende langdurig laag inkomen heeft. Er worden ook geen andere gronden aangehaald waaraan belanghebbende niet zou voldoen.

Misleiding van de bezwarencommissie
Bij punt 5 blijkt voor belanghebbende dat de commissie onjuist is geïnformeerd door de gemeente waardoor er van wordt uitgegaan dat een eerdere (onrechtmatige) beslissing werd genomen naar aanleiding van het door belanghebbende afzeggen van een afspraak op 28 februari 2019. Deze aanleiding is verzonnen en de ware situatie lijkt te zijn verzwegen. De mededeling dat belanghebbende de afspraak heeft afgezegd, is onjuist. In werkelijkheid heeft hij verzocht om de afspraak te verzetten. Daarop volgde de onrechtmatige beslissing om de ondersteuning aan belanghebbende te beëindigen. Die beslissing is op bezwaar ingetrokken.

De ingetrokken beslissing over het beëindigen van ondersteuning bevat geen reden. Tevens staat daarin geen reactie op het verzoek tot verzetten (dus niet afzeggen) van de afspraak. Uit de beslissing van het beëindigen van de ondersteuning alleen kon belanghebbende niet voldoende vaststellen of daarmee de afspraak automatisch kwam te vervallen. Hij heeft zich samen met een begeleider op 28 februari 2019 op tijd gemeld op het gemeentehuis van Epe. Hiervan is een bewijsstuk beschikbaar. Het was echter de trajectregisseur die niet verscheen (er werd aan de balie gemeld dat hij een andere bespreking had). Het is schadelijk voor belanghebbende dat in zijn dossier de valse suggestie wordt gewekt dat hij de afspraak heeft afgezegd en niet zou zijn verschenen. Belanghebbende heeft zelfs een nota ingediend voor de gemaakte kosten van het voor niets komen naar een afspraak met een begeleider van verder buiten de gemeente. Deze nota is door de gemeente van de hand gewezen.

Beperkte toetsing
Aan het oordeel van de commissie dat het college terecht heeft vastgesteld dat belanghebbende een relatief goed arbeidsperspectief heeft, ligt volgens belanghebbende een beperkte toetsing (en onvolledige basis) ten grondslag. Het lijkt erop dat ook hier de commissie door de gemeente is misleid.

Wat namelijk buiten beschouwing is gelaten zijn de specifieke omstandigheden in een langlopende complexe en conflictueuze situatie tussen de gemeente en belanghebbende. Ervan uitgaande dat de onafhankelijke bezwarencommissie zorgvuldig omgaat met 'al hetgeen is geschreven' kan er niet anders dan worden geconcludeerd dat wat de commissie onder ogen heeft gekregen onvolledig is. Kennelijk is men niet op de hoogte van de omstandigheden en de situatie. Belanghebbende ziet hierin een opzettelijke poging van de gemeente om wat haar niet uitkomt (maar wel van cruciaal belang is) buiten de waarneming te plaatsen. Als zij niets te verbergen heeft, zou ze de confrontatie aangaan met echt al wat is geschreven en besproken. Iets waar belanghebbende geenszins bang voor is en ook al lang op aandringt.

De gemeente Epe en gemeente Apeldoorn zijn echter zo bang voor de confrontatie met de volledige waarheid dat ze er zelfs toe in staat zijn om tijdens een zitting bij de rechtbank op 13 december 2019 een aangereikte voorgestelde oplossing van de bestuursrechter, te weten mediation, direct van de hand wezen nadat eerst duidelijk werd dat belanghebbende hier juist wel voor open staat.

Het is nog eens pijnlijk manifest daar waar de commissie in het advies aangeeft te hebben meegewogen dat belanghebbende onderzoeker is in het sociaal domein. Uit de context blijkt dat de commissie die bezigheid als positief heeft meegewogen. In de contacten met de gemeente voor de ondersteuning bij arbeidsinschakeling wordt dit echter precies andersom stelselmatig als negatief benoemd. En daar door de gemeente naar gehandeld onder meer door bij monde van trajectregisseurs meermalen ontmoedigend te stellen dat belanghebbende het 'kan vergeten ooit in het sociaal domein werkzaam te zullen zijn en zeker niet bij de gemeente Apeldoorn of gemeente Epe'. Ondertussen wordt er wel doodleuk geschermd met de (wettelijk op niets gebaseerde) standaard kreet in het gemeentelijk jargon: 'alle vacatures en alle arbeid is passend'. Die leus is een verbastering van wat de Participatiewet stelt en daarmee onwettig.

Bijzondere vermelding hierbij verdient de hiervoor ook al genoemde kwestie 'weigering werkbedrijf Lucrato'. Naar verluid zou deze organisatie weigeren om belanghebbende te ondersteunen als hij niet alles wat met zijn activiteiten voor BurgerkrachtCentraal - sociaal domein- te maken heeft verwijdert van zijn curriculum vitae. Bewust geschreven 'naar verluid' omdat de weigering van Lucrato voor belanghebbende niet bewezen is. Tot nu toe kan hij alleen afgaan op wat de trajectregisseur hieromtrent beweert. Op een brief waarin belanghebbende de vermeende weigering van Lucrato aanmerkt als een poging om hem tot valsheid in geschriften (fraude) aan te zetten, is door niemand vanuit de gemeente gereageerd (de kwestie wordt volledig genegeerd).

Overigens zou de vraag nog kunnen worden gesteld waarom belanghebbende totaal niet door de gemeente wordt ondersteund bij arbeidsinschakeling terwijl de zij er kennelijk van overtuigd is dat belanghebbende een redelijk goed arbeidsperspectief heeft en de omstandigheden zo gunstig zijn. Zou dan niet het enthousiasme bij de gemeente zeer groot moeten zijn om hem te bemiddelen?


Conclusie

Het advies van de onafhankelijke bezwarencommissie is sterk negatief beïnvloed door misleiding door de gemeente Apeldoorn. Daardoor is advies het ongeschikt als uitgangspunt voor het nemen van een juiste beslissing op het bezwaar.

Aangezien dit advies door de gemeente is geheel is overgenomen, heeft dat derhalve geleid tot een onrechtmatige beslissing op bezwaar.



Epe

Epe

Epe

Epe

Epe

Epe

Epe

Reacties zijn welkom

Ze worden eerst gecontroleerd door BurgerkrachtCentraal voordat ze zichtbaar worden.

Geen zorgen, jouw e-mailadres wordt niet getoond op de website en door BurgerkrachtCentraal niet aan derden verstrekt.

Plaats een reactie