College Apeldoorn verzaakt

Lab 055/0578

Apeldoorn/Epe Proeftuin Participatiewet

College Apeldoorn verzaakt

Door Ray Heijder

Hallo beste lezer,

Als iemand een bijstandsuitkering krijgt, moet hij/zij aan plichten voldoen. Dat vindt niemand een punt van discussie, ook de belanghebbende zelf niet. Tegelijkertijd heeft de verstrekker van de uitkering ook plichten. Dat is het college van burgemeester en wethouders van de gemeente waar de belanghebbende inwoner van is. De plicht van het college kun je meestal zien als een recht van de burger.

Participatiewet artikel 7

Laten we eens de Participatiewet erbij pakken en op zoek gaan naar zo'n plicht van het college.
We bladeren naar artikel 7, om precies te zijn lid 1 onderdeel a 1°.

We lezen dat het de opdracht van het college is om personen die algemene bijstand ontvangen te ondersteunen bij arbeidsinschakeling.

Bij veel gemeenten maken de colleges serieus werk van deze opdracht en proberen die plicht te vervullen en daarmee recht te doen aan hun burgers. Daarmee is nog niet gezegd dat het slaagt, maar er worden in elk geval pogingen gedaan.

Maar ik kan zo een voorbeeld bij een Gelderse gemeente in de buurt van Arnhem aanwijzen waarbij het nauwelijks wordt geprobeerd om artikel 7 te eerbiedigen. Daar klungelen namens het college consulenten die ik kon betrappen op verwerpelijke uitspraken. Dat zeg ik niet zonder bewijzen. Als het ooit nodig is kan ik ze op tafel leggen!

Verder zijn daar ook een werkgeversservicepunt en een initiatief dat zich met arbeidsbemiddeling beweert bezig te houden bij betrokken.

Mijn geval

Bizarre taferelen aldaar, maar ik ken ook geval dichterbij... mijn geval!
Ook hierbij beschik ik over keihard bewijsmateriaal dat wellicht nog eens van pas komt, maar op dit moment vooral een bevestiging voor mijzelf is dat ik niet krankzinnig ben geworden of ten prooi ben gevallen aan vasculaire dementie.

Bij de gemeente Apeldoorn wordt zelfs helemaal geen poging tot ondersteuning gedaan en dat is chronisch. Sinds ik (eindelijk!) bijstand ontvang, is er niets door het college of namens dit bestuursorgaan uitgedaan op artikel 7.

Met andere woorden: Apeldoorn heeft niets, maar dan ook helemaal niets uitgedaan op de wettelijke opdracht om mij te ondersteunen bij arbeidsinschakeling.

Het enige waarin ik mijzelf als lijdend voorwerp mocht aantreffen, zijn inhoudsloze gesprekken voor kennismaking en controle op de voortgang (die feitelijk stilstand is). Daarbij heeft een heel regiment aan ambtenaren achtereenvolgens hun opwachting gedaan. De enige constante factor in dit verhaal: ik.

Concreet is het zo dat ik al ruim twee jaar algemene bijstand ontvang zonder te worden ondersteund door het college voor arbeidsinschakeling. In plaats daarvan ben ik alleen maar tegengewerkt en heeft het uitvoerend ambtelijk apparaat mij steeds meer afstand tot de arbeidsmarkt toegebracht.

Gelukkig heb ik dat zelf (ondanks de gemeente Apeldoorn) gecompenseerd door arbeidsritme te behouden en mij blijvend en intnsief te ontwikkelen. Dat heeft geresulteerd in het geweldig mooie initiatief BurgerkrachtCentraal.

Saillant gegeven: de consulenten bij de gemeente Apeldoorn plegen dit te downgraden door het een hobby en passie te noemen wat natuurlijk niet onder echt werk valt. Gelukkig is zulks niet aan hen ter beoordeling en kletsen ze maar wat uit de nek.

Maar wat doe je eraan?

Hier lopen we tegen een probleem aan. Beter gezegd: ik loop daar tegenaan en sta er moederziel alleen voor net als ieder ander die individueel door een overheid zoals de gemeente Apeldoorn van zijn of haar recht wordt beroofd. Dat kan allemaal zo maar en je doet er zo 1-2-3 niets aan.

Boos worden, protest aantekenen, de gemeenteraad inschakelen... het heeft geen zin. I have been there, done that.

Naar de rechter stappen dan? Dat is een zeer onzekere en krachten slopende exercitie met allerlei haken en ogen.
Daar kom ik nog uitgebreider over te spreken in dit feuilleton.

Maar gemeente Apeldoorn en gemeente Epe moeten blijvend worden aangeklaagd. Niet bij de rechter maar online ten overstaan van het volk en de Hoogste Rechter. Ter lering ende (hoe oneerbiedig het ook mag klinkt) vermaeck.

Onderdeel van: Lab 055/0578

Ray Heijder ontvangt jarenlang algemene bijstand zonder dat er door de gemeente zelfs maar een poging werd en wordt gedaan om hem te ondersteunen bij arbeidsinschakeling. Hiermee schendt het college van Apeldoorn de Participatiewet.

Tsja, doe daar maar eens wat aan. Onbegonnen werk!