Omgeslagen chagrijn

Lab 055/0578

Apeldoorn/Epe Proeftuin Participatiewet

Het chagrijn is omgeslagen

Door Ray Heijder

Hallo beste lezer,

Leuk dat u de website BurgerkrachtCentraal bezoekt en ook dit onderdeel Lab 055/0578. Graag vertel ik hier iets over mijzelf, hoe ik mij de afgelopen jaren heb laten opfokken door de gemeente Apeldoorn en gemeente Epe, maar ook welke nieuwe weg ik ben ingeslagen. Ik hoop dat u er wat aan heeft.

Mijn persoonlijke kracht werd mijn zwakte

In maart 2016 vroeg ik bij de gemeente Apeldoorn een bijstandsuitkering aan. Ik woonde toen al een tijdje in Vaassen, maar heb daarvoor lang in 055 gewoond en gewerkt. Als Vaassenaar ben ik ingezetene van de gemeente Epe. Daar zetelt een even laf als lui gemeentebestuur en ambtelijk apparaat. Dat uit zich onder meer in het uitleveren van 'losers' (ook wel 'labbekakkers' of netter 'kwetsbare mensen' genoemd) aan grote zus Apeldoorn.

Op het moment dat ik in maart bijna drie jaar geleden het Werkplein Activerium Apeldoorn bezocht, was ik een opgewekt en avontuurlijk persoontje met veel werk- en levenservaring. Maar ik ben ook een rebelse, kritische burger die de onorthodoxe werkwijze en benadering in het leven niet schuwt. Dat is altijd mijn kracht geweest, maar zou mijn zwakte worden bij de ambtenarenkliek van de Apeldoornse sociale dienst.

Alles kan kapot, ook Ray Heijder
Met mijn staat van dienst op zak (lees er meer over in Ray Heijder, webwever van het eerste uur) dacht ik wel een potje te kunnen breken bij de sociale dienst van de gemeente Apeldoorn. Ik kende de ambtenarij hier al jaren van heel dichtbij.

Wist ik veel dat de dienstkloppers van dit organisatieonderdeel van een heel andere categorie waren?

Dat verwacht je toch niet als je jarenlang innig met de club hebt samengewerkt, er vrienden hebt gehad waarmee je geregeld een potje tennis speelde en samen vele glazen bier hebt geheven in verschillende Apeldoornse kroegen zoals Het Nieuws, Confetti's, De Zaak en het Oude Huis.

En dan de kruiwagens, ambtenaren die mij vele goed betaalde internetklussen gunden toen ik een eigen ICT-bedrijf runde.

Toen ik in zwaar weer was gekomen, ging ik ervan uit dat ik op basis van de bekende common sense en 'collegialiteit' geholpen kon worden en ik gewoon mijzelf kon zijn. Inclusief grappen en grollen zoals:

Ik kom gratis geld halen!

Fout! Heel erg fout en vanaf dag 1 zou alles erop gericht zijn om mij te breken. Wat een eikels ineens bij de gemeente Apeldoorn. Dat was ik totaal niet gewend.

Het lachen verging mij snel

De lol ging er heel snel van af en ik liep aan tegen een reeks van tegenwerking, verdachtmaking, belediging, manipulatie, intimidatie, schending van de wet, ambtelijk dwalen en dergelijke.

Ik werd boos, opstandig, woedend, emotioneel, onredelijk en uiteindelijk verdrietig, radeloos, wanhopig, verbitterd, verzuurd en vooral chagrijnig. Eigenlijk kandidaat voor een flinke burnout of PTSS. Bijna suïcidaal zelfs.

Uiteindelijk is het mij wel gelukt om nog iets voor elkaar te krijgen, maar er ligt nog altijd een gapend gat van niet verkregen rechten en duizenden euro's schade.

See you in court!

Uiteindelijk kwam ik op het punt om naar de rechter te gaan. Dit nadat ik er al vele malen mee had gedreigd. De gang naar Rechtspraak.nl moest er eindelijk maar eens van komen. Ik begon namelijk (ook openbaar) een lachertje te worden en een parodie van mijzelf door steeds maar een soort van 'see you in court!' tegen de lapzwansen van de gemeente Apeldoorn te roepen.

Ook schreef ik de raadsleden van zowel Apeldoorn en Epe aan, maar dat bleken laffe wegkijkers te zijn met hun koppen in hetzelfde zand als waar in mijn hakken in had gezet. Ze verschuilen zich chronisch achter dooddoeners zoals:

Wij doen niets met individuele gevallen en in het kader van de privacy gaan we nooit ergens op in!

Maar de algehele modus operandi is bij hen in feite:

Negeren die burger. Wij kunnen niets met zo'n opstandig type.

De druppel die voor de kanteling zorgde

De gang naar de rechter werd voor mij de spreekwoordelijke druppel. Omdat de gemeente Apeldoorn totaal niet reageerde op een formeel door mij ingediende aanklacht, ook niet na rappel en ingebrekestelling, besloot ik beroep aan te tekenen tegen het niet nemen van een beslissing.

Ultiem kafkaësk was vervolgens de reactie van Rechtspraak.nl: of ik even een kopie van de niet genomen beslissing wilde opsturen anders zou de zaak niet in behandeling worden genomen. Een kopie van iets dat niet bestaat dus! Hoe dan?

Op dat moment dacht ik:

Fuck de gemeente Apeldoorn, fuck de gemeente Epe en fuck de rechterlijke macht!

Dat was ook het moment dat ik alles losliet!

De nieuwe koers

Ik moest omdenken en toen besloot ik niet meer te blijven strijden voor mijn misgunde rechten. Ook al gaat het om duizenden euro's misgelopen geld en nog eens een groter bedrag aan vervolgschade.

Als de gemeente Apeldoorn en de gemeente Epe dan zo nodig mij klein willen hebben en benadelen, dat is dan maar zo vanaf nu. Laten ze maar een taart kopen en het gaan vieren.

Inmiddels was ik al getransformeerd van focus op persoonlijke ellende naar volle aandacht voor het drama van anderen in het sociaal domein. Concreet resultaat daarvan is dit BurgerkrachtCentraal.nl.

Mijn nieuwe koers is om mij voortaan te richten op het onderzoek naar gebrekkige uitvoering van de wetten in het sociaal domein (met nadruk op online informatievoorziening), daarover te rapporteren en bovenal gemeenten aan te moedigen tot verbetering.

Landelijk, dus allang niet meer gericht op 'mijn' gemeente Apeldoorn en 'mijn' gemeente Epe.
Wel krijgen zij een bijzondere, uitverkoren plek in het Lab 055/0578 (als voorbeeldgemeenten).

Ik leg mij ondertussen lijdzaam neer bij de dovemansoren en stuisvogelkoppen van de ambtelijke apparaten en gemeentebesturen van Apeldoorn en Epe en denk maar zo:

Geen profeet is in zijn eigen land geëerd!

Bemoedigend is dat het aantal andere gemeenten die mijn input wel (en openlijk) weten te waarderen groeit. Laat ik het daar dan voor doen. Ter lering ende vermaeck.

Dank voor uw aandacht en... blijf het volgen!

Onderdeel van:
Lab 055/0578

Ray Heijder