Elk nieuwsbericht heeft een functie

Angst

Observaties > Elk nieuwsbericht heeft een functie

8 mei 2019 | We leven in een tijd waarin gigantisch veel nieuwsberichten over ons heen komen. Een deel van de berichten komt betrouwbaar op ons over (en is het ook), maar van een ander groot deel denken we dat het zomaar nepnieuws of vertekend zou kunnen zijn. Je moet leren zien dat het niet gaat om het waarheidsgehalte, maar om het effect van elk bericht. Dat is telkens een bedoeld effect! Elk nieuwsbericht heeft een functie, waar of (deels) niet waar.

Als jij iemand bent die zich los wil maken van de blinde massa, is het belangrijk om bij al het nieuws zelf na te denken wat het geplande effect ervan is en bovenal wat het met jou doet. Waarom heeft de uitgever het gepubliceerd? Hou er daarbij rekening mee dat zo'n uitgever altijd een opdrachtgever heeft die ervoor betaalt, dus bepaalt.

Een goede oefening is het op juiste manier duiden van het artikel dat gisteren werd verspreid door De Volkskrant met de titel:

Vrouw moet 140 duizend euro terugbetalen aan bijstand wegens niet gemelde inkomsten door handel op Marktplaats
De Volkskrant, 7 mei 2019


Wat doet het bericht met jou?

Het artikel in De Volkskrant doet iets met jou dat ligt in een gebied met twee uitersten. De eerste is:

Wat een ongelooflijke profiteur die misbruik maakt van door hard werkende belastingbetalers en daarmee mensen die het geld echt nodig hebben dupeert. Goed dat het ontdekt is en dat ze keihard wordt gestraft. Laat maar bloeden dat mens!

Het tweede uiterste is:

Niet handig van die mevrouw en ook nog eens ontzettend dom. Het is goed dat dit door de overheid wordt ontdekt en gestraft, maar de maatregel is wel heel erg zwaar. Kan dat ondanks dat ze echt fout zit niet iets humaner en proportioneler?

Grote kans dat jij op één van die uitersten zit of anders ergens daar tussenin.

Maar is er nog een andere visie mogelijk die zeg maar daarboven zweeft? Ja! Denk maar met ons mee.


Kosten en baten

Laten we eerst eens naar de kosten en baten kijken. Om bijstandsfraude op te kunnen sporen, is een zeer kostbaar apparaat nodig bestaande uit mensen en middelen. We hebben met elkaar besloten dat het doel deze kosten rechtvaardigt hoe hoog die ook zijn. Dat heilige doel is dat geld terecht moet komen bij mensen die het echt nodig hebben. Wat we hierbij voor lief nemen, is dat de enorme geldbedragen voor fraudeopsporing en -bestrijding ook niet terechtkomen bij de mensen die het echt nodig hebben, maar aan mensen die er goed aan verdienen.

Maar in dit geval komt er dan weer wel € 145.000,- terug in de pot toch? Waarschijnlijk niet! Zelfs geen euro! De veroordeelde zal waarschijnlijk geen rooie cent hebben en terugbetalen. De jarenlange uitkering is allang besteed en het illegaal bijverdiende geld zal ook al verdampt zijn.

Veel erger: we gaan met elkaar alleen nog maar meer geld verliezen boven op de kosten van fraudeopsporing en -bestrijding en die niet te incasseren bijna anderhalve ton. Denk hierbij aan het volgende:

De alleenstaande moeder zal voor de rest van haar leven in de schulden zitten (want de vordering blijft staan). Als we pech hebben duurt dat nog heel lang, als we geluk hebben, pleegt ze binnen afzienbare tijd zelfmoord. Of ze gaat vanzelf dood door de lichamelijke en/of psychische gevolgen van de ellende van armoede.

Blijft ze hardnekkig leven en wordt ze misschien zelfs tewerkgesteld, dan zal ze zelf weinig tot geen nieuwe kosten maken, maar zal er voor begeleiding, bemiddeling, coaching, training, gedragsverandering veel geld in haar worden gestoken dat wegvloeit naar een professionele markt met sociaal werkers. Dat kunnen, nee moeten we optellen bij de kosten.

Omdat het om een alleenstaande moeder gaat, zijn er kinderen in het spel (we gaan even uit van meerdere kinderen). Die kunnen we niet wegdenken in het kostenplaatje. Als moeder de vrouw in de armoede terechtkomt, zo ook de kids! Gelukkig hoeven we pas over 11 jaar (in 2030) de doelstelling 'geen kind meer in de armoede' te halen (volgens de Alliantie Kinderarmoede). Een schrale troost, want die blagen zullen zeker tot kosten leiden die we ook weer bij de schade moeten optellen. Denk aan besteding van kindgelden, maar ook aan de grote kans dat ze klantjes van de toch al slurpende jeugdzorg en jeugdGGZ worden. Als het vanaf nu heel erg bergafwaarts gaat met moeders, komt er een moment van uithuisplaatsing van de kinderen en dat is beslist niet budgetneutraal!

En dan hebben we het nog maar niet over de humanitaire aspecten van moeder en kinderen! Who cares?

*** Update 11 mei 2019 ***

We hebben een belangrijke en grote kostenpost (dus schade en geld dat niet terechtkomt bij de mensen die het echt nodig hebben) over het hoofd gezien: de kosten van jarenlange begeleiding (re-integratie) van de bijstandsgerechtigde.

We lezen dat er in 2007 al een controle bij deze alleenstaande moeder heeft plaatsgevonden. Dat betekent dat ze al 12 jaar in de bijstand zit. Minimaal, want waarschijnlijk ook al vóór die controle, aangezien die doorgaans niet gelijk na de toekenning van de uitkering plaatsvindt. Het terug te betalen bedrag van € 145.000 bijstand komt wel ongeveer overeen met 12 jaar bijstandsuitkering.

Er is meer schade:
Er is ongetwijfeld ook in al die jaren sprake geweest van pogingen om haar aan het werk te krijgen (begeleiding naar werk op grond van artikel 7 van de Participatiewet). De kosten van re-integratie zijn kennelijk ook allemaal voor niets geweest! Wel hebben daar mensen die het geld niet zo hard nodig hebben als mensen in het sociaal vangnet flink aan verdiend!

Opmerkelijk dat deze moeder in staat zou zijn geweest om jarenlang leuk geld bij te verdienen via Marktplaats (dus kon werken), maar kennelijk door dure professionals 12 jaar lang niet uit de bijstand gehaald kon worden door haar aan de arbeid te zetten. Wie is hier nou echt fout?


De 'betere' crimineel

Met het voorgaande mag duidelijk zijn waar zich de winnaars en verliezers bevinden. In elk geval niet zoals we het eigenlijk willen of zouden moeten willen. Met andere woorden, de kosten en baten hebben we totaal niet onder controle met ons zogenaamd goede gedrag.

Maar er is wel weer een crimineel uitgeschakeld!
Tsja, dat denken we of moeten we denken. De moeder in kwestie heeft niet correct gehandeld en dacht handig te zijn. Maar vanuit haar beleving heeft ze waarschijnlijk uit een soort van noodweer gehandeld en dan is de kans op het maken van fouten groot. Zelfs nadat ze (zoals we kunnen lezen) door een eerder onderzoek naar haar gewaarschuwd was, ging ze door. Roekeloos en dom!

De echte 'betere' criminelen blijven echter buiten schot!
Sterker nog die helpen we met de berichtgeving over dit soort incidenten. Zij kunnen hun misdadige algoritme erdoor verbeteren. Zo zullen zij het uit hun hoofd laten om sporen op Marktplaats achter te laten en andere kanalen kiezen, dan wel het zo inkleden dat ze niet te pakken zijn. Denk bijvoorbeeld aan de mogelijkheid van katvangers. Misschien was 'onze' stoute bijstandsmoeder zelfs wel zo'n katvanger!

De slimme crimineel wordt niet betrapt en als dat al gebeurt dan heeft hij of zij een ontsnappingsclausule ingebouwd om ermee weg te komen.

De wet is alleen maar effectief bij mensen die zich eraan willen houden of niet handig genoeg zijn om met hun daden weg te komen als ze worden betrapt.

De 'betere' crimineel heeft het goed voor elkaar en is op elk niveau alles en iedereen te slim af. Niet op de laatste plaats vinden we hem of haar in de betere kringen van de (politieke) elite en op de hoogste commerciële treden. Daar waar je weg kunt komen met het geld dat eigenlijk terecht zou moeten komen bij mensen die het echt nodig hebben!


Angsteffect

Tot slot komen we op het werkelijk doel van de hedendaagse berichtgeving en nieuwsdiensten: beïnvloeden en manipuleren van de massa. Angst is de beste manier om mensen te controleren en te sturen. Het is ook dé manier om hen geld uit de zak te kloppen.

Ga voor jezelf eens na hoeveel geld we besteden door zowel de directe als indirecte werking van bangmakerij. Door het angsteffect zullen we ons gehoorzaam gedragen en zijn we bereid in te stemmen met onttrekking van miljoenen, zo niet miljarden euro's aan onze publieke gelden door het heffen van belastingen verzameld.

Meer geld naar defensie, naar de politie, naar veiligheid en preventie. En naar fraudeopsporing- en bestrijding. We verzekeren alles en nog wat voor het geval dat. En sparen voor onvoorziene omstandigheden waarbij ons geld intussen minder waard wordt, zeker nu er nog nauwelijks rente op te krijgen is. Uit angst om een oude dag in armoede te gaan beleven, bouwen we pensioen op om uiteindelijk van de koude kermis terug te komen als blijkt dat eraan wordt gerommeld.

De klimaatverandering is een feit, hoewel er ontkenners zijn. De bangmakerij eromheen is echter weer subjectief bedoeld om ons op legitieme wijze te beroven via het dogma 'klimaattransitie'.

Ook het vele schrijnende nieuws uit het sociaal domein aangaande zorg voor zieken, ouderen en probleemjongeren jaagt ons de stuipen op het lijf. Momenteel met de focus op de toestanden in de jeugdzorg, bedoeld om het draagvlak voor de op handen zijnde dure reddingsactie (sigaar uit onze eigen doos) van minister Hugo de Jonge te vergroten.

Terwijl we leren dat angst een slechte raadgever is, varen de graaiers en volksmenners er wel bij. Zo is het en niet anders!