Lucratieve adviesmarkt en juristenparadijs


Observaties > Lucratieve adviesmarkt en juristenparadijs

Volgens de officiële lezing zijn de gemeenten er om het volk te dienen. De burgers zouden hierbij centraal staan. In werkelijkheid bekommeren gemeentebesturen zich allereerst op het eigen voortbestaan en daarbij het behoud van relevantie. Deze overlevingsdrang corrumpeert burgemeesters, wethouders en raadsleden en zet inwoners op een tweede plan. Bovendien creëert het een markt voor een commercieel netwerk van adviespartners (dienstverlening en begeleiding) en schept het een paradijs voor juristen.

De problemen in het sociaal domein die we nu tegenkomen bij werk en inkomen, maatschappelijke ondersteuning, jeugdzorg en passend onderwijs hebben alles te maken met die overlevingsdrang en de bijbehorende strijd om relevantie. Toen de decentralisaties in het sociaal domein werden ingezet, was dat een enorme opsteker voor de relevantie van gemeenten. Ze gingen er ineens veel meer toe doen, want er werden taken en verantwoordelijkheden van het Rijk naar hen overgeheveld.

De gemeentebesturen waren op slag zo verguld met en verliefd op deze ontwikkeling dat zij verblind raakten en twee grote valkuilen niet zagen (of niet wilden zien). De gevolgen daarvan krijgen ze nu voor de kiezen en daarmee hun inwoners. Die twee valkuilen zijn: de door het Rijk opgelegde bezuinigingsopdracht en onkunde. Dit creëerde een lucratieve markt voor het commerciële netwerk van adviespartners (dienstverlening en begeleiding) en een paradijs voor juristen.


Bezuinigingsopdracht

Langzamerhand beginnen zelfs leden van de regering toe te geven dat gemeenten in de val gelokt zijn. Niet met die woorden, maar toch deed bijvoorbeeld minister Ollongren (Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties) dat in haar antwoord (pdf-bestand) op moties van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten over het sociaal domein (juni 2018):

Het kabinet beseft dat gemeenten in een korte tijd een groot aantal verantwoordelijkheden hebben gekregen in combinatie met bezuinigingen.

Eigenlijk wordt door haar toegegeven dat dit dé oorzaak is van de problemen, want in dezelfde reactie schrijft zij ook:

Het kabinet ziet de zorgen van gemeenten op het gebied van tekorten in het sociaal domein en neemt deze signalen serieus.

Veel meer doen met veel minder geld, dat is niet alleen onlogisch, maar ook zeer stom om daarmee ooit akkoord te zijn gegaan. De gemeenten deden dit, want die relevantie was zo belangrijk voor ze. Gevolg: grote tot zeer grote tekorten op het sociaal domein. Een financieel fiasco.

De gemeenten hadden nooit de decentralisatieopgave in combinatie met een bezuinigingsopdracht moeten aanvaarden!

Onkunde koren op de molen voor de adviesmarkt

De tweede grote fout die gemeenten hebben gemaakt, is het aanvaarden van een zeer grote klus waarop men niet was voorbereid en toegerust. Kennis en expertise ontbraken. Gemeentebesturen wisten dit maar al te goed blijkens de zorgen die ze erover hebben geuit in hun documenten. Maar ze stapten er vanwege de overlevingsdrang en zucht naar relevantie overheen.

Dit heeft er bovenal toe geleid dat de gemeenten de verantwoordelijkheden tot op de dag van vandaag niet aankunnen wat we terugzien in misstanden en veel gedupeerde burgers.

Dit maakt het financiële fiasco nog veel groter dan alleen veroorzaakt door de onlogische bezuinigingsopdracht. Want.. om gemeenten uit de valkuil van onkunde (gebrek aan kennis en expertise) te trekken, is er een commercieel netwerk van adviespartners in het sociaal domein neergestreken. Voor de dienstverlening en begeleiding daarvan betalen we ons scheel.

Hierbij neemt de RadarGroep met RadarAdvies (en veel meer vertakkingen) door heel Nederland (en zelfs daarbuiten) een dominante en zeer bepalende rol in. Een gevaarlijke ontwikkeling die niet als zodanig door gemeentebesturen wordt herkend. Je zou kunnen stellen dat de RadarGroep niet wordt aanbesteed, maar dat zelf heeft gedaan en ons ongemerkt heeft gegijzeld. Door de advisering en begeleiding stuurt Radar echte aanbestedingen van bedrijven, vaak waar het adviesbureau nota bene zelf een commercieel belang in heeft. Denk hierbij aan de reus Facilicom Group met onder meer Incluzio.

Wie bereid is dit onder ogen te zien, zal ontdekken dat hier een duizelingwekkende marktwerking zonder weerga aan de gang is. Het is werkelijk 'huge'!


Bezuinigingen scheppen het juristenparadijs

We hebben gezien dat gemeenten met de decentralisaties verantwoordelijkheden hebben gekregen die eerst bij het Rijk lagen. Dit is goed voor de overlevingsdrang van en zucht naar relevantie van gemeenten, maar het is beslist geen cadeau!

Het komt namelijk neer op verplichtingen naar de burgers. Verplichtingen van het doen van recht aan de burgers dat zij ontlenen aan de wetgeving (Participatiewet, Wmo, Jeugdwet en Passend Onderwijs).

Het allergrootste dilemma waar gemeenten voor staan, is dat de verplichting niet mee verandert met de bezuinigingen. Men kan een ton willen besparen, een miljoen of meerdere miljoenen, maar de verplichting, ofwel de burgerrechten krachtens de wetten, blijven onverkort bestaan. Of de wetten moeten worden aangepast.

Om toch te kunnen bezuinigen, moeten gemeenten de kraan dichtdraaien van de geldstroom naar het commerciële netwerk van adviespartners. Dat is echter geen optie meer doordat deze externe kracht inmiddels deze kraan bedient. Je zou zeggen dat het de gemeenteraden zijn die eraan draaien met hun budgetrecht, maar helaas is dat in de praktijk al van hen afgenomen.

We zien vaak bij raadsvergaderingen rond aanbestedingsvraagstukken dat hoogstens de oppositie in minderheid tegensputtert, maar de coalitie in meerderheid zwicht voor de commercie. Dit hebben we bijvoorbeeld gezien in de gemeente Hollands Kroon waar men in maart 2018 moest buigen voor Incluzio Hollands Kroon (loot aan de stam van de eerder genoemde commerciële reus Facilicom Group). Ook de gemeente Leiderdorp is in dat web getrokken.

In plaats van wat gemeenten zouden moeten doen (maar het niet meer kunnen doen) leggen zij de pijn bij de inwoners. Ze durven daarbij letterlijk te zeggen dat burgers het allemaal zullen gaan voelen.

Probleem voor de gemeenten is echter, dat zij de wetten moeten gaan overtreden als zij de tekorten op de burgers willen gaan afwentelen!

Immers, de wetten zijn nog steeds hetzelfde, dus de rechten die burgers eraan kunnen ontlenen ook. Wat we daardoor zien, is dat gemeenten obstakels gaan opwerpen bij de toegang naar de sociale voorzieningen. Dit gebeurt op vele manieren, zoals:

- het bewust achterhouden van informatie;
- het intimideren van belanghebbenden bij de sociale diensten en aan de keukentafel;
- het op verschillende manieren ontmoedigen van het aanvragen;
- sjoemelen bij het indiceren;
- het op inhumane wijze inzetten van instrumenten voor handhaving & fraudebestrijding.

Ook hierbij krijgt de gemeente weer (duur betaalde!) hulp uit het voor burgers verraderlijke commerciële netwerk van adviespartners.

Helaas slagen gemeenten in veel gevallen daarin juist bij kwetsbare, weerloze, minder zelfredzame burgers.

Maar in een toenemend aantal gevallen strijken nu de reddende engelen, de paradijsvogels in het door dit alles gecreëerde juristenparadijs neer.

Bij de maatschappelijke ondersteuning (Wmo) komen we Kevin Wevers, Jurist Wevers uit Aalten tegen. Hij heeft het voor elkaar gekregen om de pot voor proceskostenvergoedingen van veel gemeenten te plunderen en er tegelijkertijd het imago 'Held van de Wmo' aan over te houden.

De walging bij BurgerkrachtCentraal is groot bij het lezen van een recente uitspraak van deze pseudo Robin Hood:

Het is echt heel leuk om die gemeenten aan te pakken, dat is een hobby van me

De Gelderlander, 1 november 2018

Ten eerste pakt hij de gemeenten niet, maar ons gemeenschapsgeld! Ten tweede is het helemaal geen hobby van Kevin, want een hobby kost geld. Het is keiharde business.

Het trieste is ook nog eens dat de FNV zich ervoor leent om met deze jurist samen te werken!

Tot ons afgrijzen zien we steeds meer juridische paradijsvogels op het vinkentouw om een graantje mee te pikken in het toch al geplunderde sociaal domein. Samen met de marktwerking van de commerciële adviesmarkt lijkt het tij niet meer te keren. Zijn we verloren?

Dit artikel gaat in op de desastreuze gevolgen voor burgers van de twee valkuilen bezuinigingsopdracht en onkunde waar de gemeenten zich met de decentralisaties in hebben laten lokken.

Deze hebben geleid tot enorme financiële tekorten voor een groot deel veroorzaakt doordat een commercieel netwerk van adviespartners met dienstverlening en begeleiding het sociaal domein heeft gegijzeld. Bovendien heeft het een paradijs voor juristen geschapen.

Lucratieve adviesmarkt
In het commerciële netwerk heeft de RadarGroep (met allerlei vertakkingen) landelijk een stevige regierol genomen bij aanbestedingen en uitvoering. Dit is geen gewoon bedrijf, maar een grote macht waaraan gemeentebesturen ondergeschikt zijn geworden zonder het in de gaten te hebben.

Juristenparadijs
Als één van de paradijsvogels in het juristenparadijs, de zogenaamde helden en reddende engelen, noemen we de pseudo Robin Hood Jurist Wevers van Kevin Wevers uit Aalten.

Met name aan Wmo-gerelateerde zaken wordt goed verdiend. Deze Kevin Wevers roept zelfs dat hij het een groot genoegen vindt om gemeenten onder druk te zetten! Ronduit verwerpelijk en misselijk makend, wetende dat er hiermee veel gemeenschapsgeld naar zijn bankrekening vloeit. Het venijnige is dat Kevin Wevers als held van de Wmo wordt gezien! Het is hem zelfs gelukt om de FNV voor zijn karretje te spannen.

Zo zijn er nog veel meer juristen die de gemeenten in de wurggreep nemen.