Pseudo-innovatieven aan zet

Martien Louwers

Observaties > Pseudo-innovatieven aan zet

13 mei 2019 | We hebben jaren achter de rug waarin sociaal maatschappelijke oplossingen zijn bedacht en uitgewerkt. Tegelijkertijd is het sociale stelsel in het sociaal domein en op de arbeidsmarkt afgebroken en verwoest waardoor onze roep naar de oplossingen nu enorm is. Dit is opzettelijk gedaan door decentralisaties in dodelijke combinatie met een bezuinigingsopdracht alsmede gemeenten niet goed toerusten en dom houden.

De gemeenten zijn daar met open ogen ingetrapt enige tijd voorafgaand aan het jaar 2015. Ze doen nu voorkomen dat het een grote fout was die ze niet zagen aankomen. Dat is een grote leugen. De waarheid is dat gemeenten door het overhevelen van taken en verantwoordelijkheden kun kans schoon zagen om eindelijk weer relevant te worden, weer nuttig te zijn. Tegen beter weten in haalden ze de klus binnen als een Trojaans Paard.


Wethouders: loopjongens en -meisjes

Nu de gecreëerde nood zo hoog is, de schreeuw om redding vanuit het volk maximaal, is het tijd om de oplossingen uit te gaan rollen. Maar niet zomaar! Wij Nederlanders moeten verbaasd en himmelhoch jaugzend zijn over het vernieuwende karakter ervan.

Vergeet niet dat we er heel veel geld voor hebben moeten betalen via de belastingen en dat we dit ook nog lang zullen gaan doen. Daar moet wel draagvlak voor (blijven) bestaan!

Ook voor een extra greep uit de kas bij elke zogenaamde innovatie!

Daarom zijn er nu innovatieve vooraanstaande personen nodig die volledig gehoorzaam aan het systeem ervoor zorgen dat de oplossingen beschikbaar worden gesteld.

Het meest geschikt zijn daarvoor de wethouders, de loopjongens en - meisjes van het systeem.

Wethouders hebben van nature de drang om (zogenaamd) innovatief te zijn en daarmee tijdens hun deelname aan het college te scoren. Daarmee hopen ze een soort van onsterfelijk te worden. Dat zit nu eenmaal in ze en als ze dat lukt, zijn ze spekkoper ook op de langere termijn. Ze kunnen dan later burgemeester worden, commissaris van de koning en zelfs staatssecretaris of minister. Of later een goedverdienende, puike (commerciële) job eraan overhouden.

De andere kant van de medaille is dat het ook finaal mis kan gaan en ze tot de sneuvelende wethouders zullen behoren. Dat hoeft overigens niet de totale persoonlijke ondergang te betekenen. Vaak loopt het toch nog redelijk tot zeer goed met ze af.


Pseudo-innovatieven

Het opmerkelijke is dat er helemaal geen vernieuwingen komen!

Echte innovatie voegt iets nieuws toe aan een systeem zoals een samenleving. In werkelijkheid zijn de oplossingen niet nieuw, maar in een aangepaste vorm hetzelfde als de oorzaak van de problemen.

Probleemoorzaak is gelijk aan de oplossing!

Daarom kunnen we niet spreken van vernieuwers, maar wel van pseudo-innovatieven.

Eerst werd nog geheimzinnig over het bedrog gedaan om het niet te laten opvallen. Maar je zult gaan zien dat de arrogantie van de macht  inmiddels zo groot is dat men niet eens meer de moeite neemt om het mooi in te kleden.

Dat hoeft ook niet want we zijn toch al te ver heen en kunnen niet meer terug. Alles staat nu zo klaar, dat we als volk alles zullen en moeten pikken.

Een zeer treffend voorbeeld van die arrogantie is vandaag in het nieuws gekomen:

Arnhem gaat het anders doen: ‘Elke aanvraag voor een uitkering gaan we zien als een vraag naar werk’
Algemeen Dagblad, 13 mei 2019

Waar de Arnhemse wethouder Martien Louwers mee komt, moet nieuw lijken. 'Doorbraak naar werk' is daarbij slim gekozen. Maar voor een beetje wakkere lezer ligt het er direct metersdik bovenop: dit is helemaal niet innovatief. Dit is gewoon de Participatiewet die al sinds 2015 geldt.

Het is, ook toen het nog WWB was vóór de decentralisatie, altijd al zo geweest dat gemeenten een aanvraag voor een uitkering zagen als een vraag naar werk.

Wat je wel zou kunnen zeggen, is dat de aanvrager dit niet altijd zo ziet! Dit is dan ook de werkelijke boodschap:

De aanvragers moeten door gedragsverandering en begeleiding altijd zien dat hun hulpvraag een vraag naar werk is en niet naar gratis geld.

Maar jammer Martien, dit is ook allang niet nieuw meer. We zien op veel gemeentelijke websites dat de toon en inhoud van de online informatie over de bijstandsaanvraag al helemaal hierop zijn toegesneden. Maak maar eens een rondje bij collega wethouders en gemeenten.

Preudo-innovatieve wethouder Martien Louwers van de gemeente Arnhem, je bent op deze manier een verrader van het volk en met een extra greep uit de kas ook nog een dief! Weet je wat we daar ooit mee deden op Bijltjesdag?