Schrijnende burgeronmacht

Schijnende burgeronmacht

10 augustus 2019

Burgers die in het nauw komen door en bij de overheid, het is eerder regel dan uitzondering. Toch lukt het de boosdoeners goed om de boel in toom te houden en zelfs een groot ander deel van burgers die minder in de klem zetten tegen ze op te zetten door beeldvorming (framing). 'Stel je niet aan', 'zet je leven weer op de rails', 'denk positief', 'kom in beweging', 'jij bent het zelf die succes en geluk moet afdwingen', 'wijs niet naar anderen',  'Gewoon. Doen.' en 'Word held van de wil'... dat zijn zo de gangbare dooddoeners.

Wat kan BurgerkrachtCentraal voor gedupeerde burgers doen? Dat vragen we ons wel eens af en soms ook onze lezers in een ingezonden brief.

We moeten realistisch zijn: menselijk bekeken, hebben we niet veel te bieden, niet meer dan constateren, meehuilen en de onrechtvaardige ontmaskeren en online aan het licht brengen.

Toch kunnen we bovenmenselijk wel iets stellen tegenover de schrijnende burgeronmacht, namelijk kracht. Niet vanuit de sociale rechtvaardigheid of zoals dat internationaal heel modieus 'social justice' heet, maar wat dan wel?

Door: Ray Heijder


Een lezer die via Google op onze website terecht kwam, schreef:

Eerlijk gezegd, wat je voor me kan betekenen... geen idee.

De schrijver, iemand in de bijstand, vertelt dat ze letterlijk elke dag op de voet wordt gevolgd door haar gemeente alsof ze een crimineel is. Ze denk dat er tegen haar wordt aangekeken alsof ze alleen maar neemt en dat er niet aan haar kan worden verdiend. Dat laatste komt volgens haar ook doordat ze geen medicatie of gedwongen opname wil en zoveel mogelijk zelfredzaam, zelfstandig probeert te zijn.

Ze ervaart dat 'men' alles terug wil hebben wat ze neemt en dat ze afhankelijk moet zijn en blijven. Deze burger voelt zich als een speelbal van ambtenaren en sommigen daarvan kennen volgens haar geen genade.

Ik herken mij in die ervaring en dat gevoel! Ik ben er door mijn eigen situatie (maar ook door vele waarnemingen en opgevangen signalen bij anderen) van overtuigd dat in de werkelijkheid in veel gevallen de zogenaamd dienende overheid burgers onderdrukt. Misschien is die herkenning van mij en het vele dat er op BurgerkrachtCentraal wordt geschreven alleen al een (zij het schrale) troost voor de schrijver?

Maar dat is niet genoeg. Is er meer om kracht uit te putten?


David & Goliath

Vaak moet ik (als ik mijzelf tegenover de gemeente en 'het systeem' geplaatst zie) denken aan het verhaal van de kleine David tegen de gevaarlijke en machtige reus Goliath. Het beschrijft een gebeurtenis die je in de Bijbel kunt terugvinden in het boek 1 Samuel (hoofdstuk 17).

Iedereen (waaronder ook sterke en stoere soldaten) was doodsbang voor Goliath, behalve David terwijl hij maar eenvoudige, kleine herdersjongen was. Toch was hij het die zich letterlijk niet uit het veld liet slaan. Maar waar haalde hij dan kracht vandaan?

Vandaag werd mij 'toevallig' een psalm aangereikt door mijn allerbeste en allerliefste levensmaatje, psalm 40 (ook te vinden in de Bijbel). Daarin staat waaraan David zijn kracht ontleende, sterker nog: hij schreef die tekst. Als een nieuw lied, een lofgezang voor God.

Er zit veel in om moed en energie uit te putten om in het leven verder te gaan, ook (of juist?) als je veel tegenwerking op je pad tegenkomt.


Psalm 40: vertrouwen op Gods genade

Bovenal, het is alleen God waar je op kan en mag vertrouwen. Niet op medemensen die hoogmoedig zijn en zijn afgedwaald naar leugens waardoor ze geen genade met je kennen (zoals sommige ambtenaren inderdaad, beste schrijver van de brief).

Als je dat eenmaal gelooft en ook ervaart, kun je er niet genoeg aan anderen over vertellen. Dat had David ook:

Ik breng de blijde boodschap van de gerechtigheid in de grote gemeente; zie, mijn lippen belet ik niet.

Hij bedoelt de gerechtigheid van God, niet de altijd tekortschietende en zelf uitgeroepen sociale gerechtigheid van mensen die tolerantie, diversiteit, inclusie en surrogaat liefde prediken terwijl ze wapperen met een regenboogvlag!

Laat tezamen beschaamd en rood van schaamte worden wie mij naar het leven staan om dat te vernielen; laat terugwijken en te schande worden wie vreugde vinden in mijn onheil. Laat als loon voor hun smaad verwoest worden wie tegen mij zeggen: Haha!

Vertrouw er (hoe moeilijk het misschien ook lijkt) maar op dat God zal afrekenen met mensen die het slecht met jou voor hebben en je ook nog eens uitlachen.

David was ook eerlijk naar zichzelf en schuldbewust; hij wees niet alleen naar anderen. De tegenslagen die hem troffen, had hij ook aan zichzelf te danken door zijn eigen gedrag (hij noemde dat 'mijn ongerechtigheden').

Want rampen, niet te tellen, hebben mij omvangen; mijn ongerechtigheden hebben mij getroffen, en ik heb ze niet kunnen overzien.

Maar er is genade van God voor iedereen die Hem zoekt (via Zijn Zoon Jezus) en erkent dat Hij groot is, groter dan wie dan ook. Goliath, gemeente, ambtenaar or whosoever will may come (and go).

Laat in U vrolijk en verblijd zijn allen die U zoeken; laat wie Uw heil liefhebben, voortdurend zeggen: De Heere is groot!

En zo kun je ook in al je ellende, ook zonder dat welk mens dan ook iets voor je kan betekenen net als David zeggen:

Ik ben wel ellendig en arm, maar de Heere denkt aan mij. U bent mijn Helper en mijn Bevrijder; mijn God, wacht niet langer!

Kun je dat geloven? Ik wel!

Met groet, Ray Heijder


David & Goliath