Universele levenskracht als voorliggende voorziening

Universele levenskracht

Sociaal hocus pocus

Universele levenskracht als voorliggende voorziening

4 maart 2019 | Universele levenskracht, een term die je misschien niet zo snel zou verwachten op een website zoals die van BurgerkrachtCentraal. Hopelijk wordt toch duidelijk waarom we dit onderwerp aansnijden. We doen dit in combinatie met een andere term: 'voorliggende voorziening'. Voor wie het kan en wil zien: er ligt een nieuwe en ultieme bedreiging op de loer voor het burgerschap, voor elk individu.

Een voorliggende voorziening is iets waarvan gemeenten en aanverwante organisaties zeggen dat je er als burger eerst gebruik van moet maken of hebben gemaakt als je bij ze aanklopt met een hulpvraag in het sociaal domein. Ook als je niet eens van het bestaan afwist, kan het niet claimen van mogelijkheden je voor de voeten worden geworpen. Onder meer als je een beroep doet op de Participatiewet, bijzondere bijstand of maatschappelijke ondersteuning (Wmo).


Verantwoordelijkheidsbesef

Bij gemeenten, maar ook bij de rechtbank, is het een populaire 'escape' om burgers rechten te ontzeggen: het tekortschietend verantwoordelijkheidsbesef of verantwoordelijkheidsgevoel. Of dat altijd terecht is, is maar zeer de vraag.

In hoeverre mag je het iemand aanrekenen dat hij geen gebruik heeft gemaakt van een regeling die had kunnen voorkomen dat hij in de problemen komt?
Is het redelijk om het iemand aan te rekenen iets in het leven te hebben onderschat en daardoor te ontsporen?
Ligt tegenslag wel aan de persoon in kwestie of zijn er niet verwijtbare factoren die desondanks als eigen schuld worden aangemerkt?
Is het realistisch om van een burger te verlangen dat hij alle wetten en elke regeling kent? Dat terwijl zelfs doorgewinterde professionals zich geregeld achter oren krabben met de vraag 'hoe zit eigenlijk?'


Iedereen wordt ongemerkt weer religieus

Het is nog niet geformaliseerd in wet- en regelgeving, maar het komt eraan: de nieuwe ontsnappingsroute voor de overheid om jou niet of minder te hoeven helpen. Die wordt onder zware druk van bezuinigingen geboden via de verheerlijking van de zogenaamde universele levenskracht (of levensenergie). Dat is in wezen een religie, de voorbereiding op de langverwachte wereldreligie die de veelbesproken nieuwe wereldorde (met wereldregering) in het zadel moet helpen. Ook hierbij zal met verdienmodellen veel gemeenschapsgeld aan het systeem worden onttrokken en niet terechtkomen bij mensen die het echt nodig hebben. Maar bovenal zal het mensen tot slaven maken.

Daarbij is geen ruimte meer voor mensen die geloven in (en vertrouwen) op sprookjesfiguren en denkbeeldige vriendjes uit een sprookjesboek. De nieuwe religie van de universele levenskracht is gericht op sociale rechtvaardigheid en verbindt alle bestaande religies, spirituele stromingen en filosofieën. Zo goed dat ze er allemaal soepel in op kunnen gaan. Het draagt niet het etiket 'religie' maar heeft het stempel 'wetenschappelijk bewezen' waardoor ook vrijdenkers, atheïsten, agnosten enzovoort ermee uit de voeten kunnen.

De concrete oplossingen gebaseerd op de universele levenskracht lijken stuk voor stuk heel aantrekkelijk, logisch en uitermate mensvriendelijk zodat de massa ze alleen maar prachtig vindt. Sterker nog, we ervaren en omarmen ze als door onszelf zwaar bevochten en afgedwongen.

God geven we nog wel een plek, maar dan eerder als vrouw ('divine feminine' of 'sacred feminine') dan als man. Alle religies zijn al heel lang voorbereid op het vereren van een 'Goddess' in plaats van God. Denk onder meer aan 'Maria de moeder van God', 'Moeder Aarde', 'Mother Nature', 'Devi' in het Hindoeïsme (doctrine van energie, kracht van waaruit alles is ontstaan en overal manifest is). Dat klinkt in deze tijd al veel beter dan de dienende, onderdanige rol van de vrouw in de Bijbel.

Maar liever spreken we niet over een persoon buiten onszelf, maar van een gender neutrale energie in ons. En Jezus mag nog wel een rol blijven spelen, maar in een eigentijdse vorm na de transformatie die Hij momenteel in onze hoofden ondergaat. Hij komt terug als (ook weer een energie in en onder ons van) verbindende liefde die iedereen tolereert en inclusief maakt. Die transitie van Jezus wordt treffend zichtbaar in onder meer het jaarlijkse 'The Passion' en de discussie rond de Nashville Verklaring.


DIY

De religie van de universele levensenergie leert dat alles wat we nodig hebben in onszelf aanwezig is. Door die levensenergie hebben we geen God nodig, die in ons nieuwetijdsdenken dan ook niet bestaat. Dat brengt automatisch met zich meer dat God ook niets veroorzaakt. Dat doen we zelf. We hebben bijvoorbeeld bepaald dat de klimaatverandering toch echt door de mens komt.

Daarom is er ook ruimte voor het transhumanisme waarbij we zelf de grenzen van het natuurlijke bestaan menen te kunnen doorbreken, aandacht voor gen- en DNA-techniek, verregaande erkenning van ons zelfscheppend vermogen, de maakbare mens. Do It Yourself (DIY)!

De grote bedreiging is dat we door dit alles ook zelf schuldig zijn en vooral worden geacht als het mislukt! We kunnen God niet meer de schuld geven.
Die beschuldiging zal ons worden ingewreven bij elke hulpvraag die we in de toekomst zullen neerleggen bij de overheid en ons eigen netwerk. Als tekortschietend verantwoordelijkheidsbesef  waardoor we onze rechten op hulp en ondersteuning hebben verspeeld.

In deze artikelen serie zullen we bekijken hoe de voorliggende voorziening 'universele levenskracht' concreet is verwerkt in oplossingen die nu al worden geboden (opgelegd en binnenkort in wetgeving vastgelegd) en in de nabije toekomst nog zullen worden geïntroduceerd.
Denk daarbij aan:

Vitaliteitsprogramma's
Positive health
Gelukscoaching
Samenredzaamheid (eigen netwerk)
Zelfredzaamheid
Vroegsignalering
Mindfulness
Yoga
Meditatie
Werkgeluk
Wandelcoaching
Leefstijlcoaching
Preventieakkoord
Outreachment
Beschermingsbewind++
Reablement
Tantra & energie
Festivals