Radar, het bureau met twee gezichten

Radar, dat is toch een programma op televisie? Ja, maar daar gaat het hier niet over. Radar is ook een bureau voor sociale vraagstukken. Maar niet zomaar een organisatie zoals er velen zijn.

Het is een belangrijke macht in het netwerk van adviespartners van de overheid. Het voor het publiek zichtbare gezicht van Radar is sociaal en dwingt veel respect af.

Door Ray Heijder

Radar, het bureau met twee gezichten
Radar, het bureau met twee gezichten

Maar in een serie blogs (zie rechterkolom) ga ik je bewustmaken van het andere gezicht van deze invloedrijke speler in het sociaal domein, een kant die zich nauwelijks aan het publiek toont. Het is goed dat we ons bewust zijn van het gedeelte van de ijsberg onder water. Dan zullen we zien dat het bij lange na niet zo'n sociale bedoening is.

Ik hoop dat jij er wat aan zult hebben, ook als je een ambtenaar bij de gemeente bent, raadslid of wethouder. Het gaat om awareness, een woord dat Radar ook zo graag bezigt.

Radar heeft meer vingers in de pap dan we weten en wat goed voor ons is.


Wat is Radar?
Radar, niet zomaar een bureau
Radar, niet zomaar een bureau

Die vraag kan ik niet in een enkele volzin beantwoorden. Het zal pas duidelijk worden als ik de hele serie heb afgerond. Voor wat het waard is, laten we eerst eens kijken wat het commerciële bedrijf (want dat is het eigenlijk gewoon) zelf zegt.

Het gaat hier over de bedrijfstak RadarAdvies (Radar is meer dan dat alleen - RadarGroep - maar daarover later meer).

“Bedreven in beter samenleven” – Onder dit motto heeft RadarAdvies al ruim 25 jaar ervaring opgebouwd in het sociaal domein. We dragen bij aan een betere samenleving door overheid, non-profit instellingen en publieke professionals beter te laten werken. Dat doen we door te adviseren, op te leiden, mensen tijdelijk uit te lenen en door zelf op innovatieve wijze mensen te helpen. Een bedrijf dat sociale en commerciële doelen verbindt en beide nastreeft.

Elk woord daarvan is waar, dat staat niet ter discussie. Maar het is goed om er eens aandachtig naar te kijken. Het 'bijdragen aan' is veel meer dan dat alleen; Radar bepaalt! Op een sluwe manier die aan de waarneming is onttrokken van wethouders, raadsleden, ambtenaren en alle anderen in de maatschappij (ook de burgers).

Wat uit de beschrijving van Radar duidelijk wordt, is dat het commerciële bedrijf vooral 'laat werken'. Het 'op innovatieve wijze mensen te helpen' is een bijzaak. In de praktijk wordt dat verkocht door te stellen dat het om zelfredzaamheid, eigen kracht en meer van dat soort eigenschappen gaat. Dat klinkt nobel, maar in werkelijkheid wordt de aanwezigheid van die attributen in de samenleving juist betwist en kan die alleen maar door begeleiding van Radar worden gerealiseerd. Dat heet dan mooi 'faciliteren'.


De donkere kant

Het andere, niet sociale gezicht van Radar heeft alles te maken met het doel dat belangrijkst is voor het bedrijf. Dat is niet het sociale in de laatste zin, maar het commerciële. Dat leidt tot verkapte onderdrukking van burgers (maar ook van gemeentebesturen en ondernemers). Dat gaat gepaard met een onbeschaamde geldstroomverlegging, of zoals ik het vaker pleeg te zeggen: een onbeschaamde roof van sociale budgetten (gemeenschapsgeld).

Deze donkere kant van Radar is moeilijk aan het licht te brengen vanwege de gewiekste opzet. Toch hoop ik aan het eind van deze serie de lezer enigszins ervan te hebben overtuigd dat we met een gevaarlijke ontwikkeling te maken hebben die zich invreet door de hele samenleving, ook buiten het sociaal domein. Deze aantasting van de (lokale) democratie is al gaande sinds de oprichting van Radar 25 jaar geleden door Rogier den Uyl (de zoon van wijlen oud minister-president Joop den Uyl).


Graantje meepikken

Je zou je kunnen afvragen hoe het Radar lukt om zoveel invloed te krijgen en te behouden.

Slapen de volksvertegenwoordigers?

Kan één bedrijf zomaar zijn gang gaan?

De verbijsterende conclusie zal zijn dat de politiek, wethouders en raadsleden comateus zijn en worden gestuurd (soms zelfs gedwongen) door Radar. Zo zijn vóór 2015 vele decentralisatieverordeningen door zogenaamde Radarianen geadviseerd (lees: opgesteld) om alleen nog maar (en vaak ongezien) door gemeenteraden te hoeven (lees: moeten) ondertekend. Hun budgetrecht is ongemerkt zwaar ondermijnd.

Men moest en moet gehoorzaam tekenen bij het kruisje.

Daar komt nog bij dat er overheidsbestuurders zijn die gecorrumpeerd zijn door persoonlijke belangen.
Zij pikken in ruil voor de medewerking een graantje mee ten koste van het volk. Deze ongehoorde participatie door bestuurders zorgt ervoor dat er nooit verzet wordt georganiseerd om de belangen van de burgers te beschermen c.q. te redden. Dit houdt natuurlijk niemand voor mogelijk en daardoor blijft het ook onder water.

Radar heeft ook vrije doorgang doordat een kluwen van bedrijven en zelfstandig ondernemers (zoals consultants, coaches, adviseurs etc.) ook mee mogen eten uit de gecreëerde ruif.

Zo houdt men elkaar uit de wind en te vriend.


Volgende blog

Op Twitter https://twitter.com/PrtcllnSdm (Grote Beproeving) wordt een Tweet geplaatst als de volgende blog in deze serie wordt gepubliceerd. Volg dit account om op de hoogte te blijven.