Zeg maar nee want dan krijg je er drie.. toevallig!

Zeg maar nee want dan krijg je er drie.. toevallig!

Dat het Rutte III zou worden, stond voor de verkiezingen van maart 2017 al vast. Zeker na het door de andere partijen gevormde cordon sanitaire rondom de PVV waarin men uitsprak hoe dan ook niet met Geert Wilders te willen regeren. Dit was niet zozeer een belediging richting de PVV, maar aan het adres van het volk. Maar waar maken we ons druk om? Het maakt niet uit! Dat het nu Rutte III is geworden, is al net zo irrelevant als dat het op Wilders I, Buma I, Roemer I of zelfs Thieme I had uitgedraaid. Politiek en regering hebben de niet doorslaggevende rol van buffer. Verkiezingen, referendums, petities enzovoort daarmee automatisch ook.

Door Ray Heijder

De meesten onder het publiek vinden dit niet leuk om te lezen, omdat bijna iedereen zich telkens in de volkshysterie van verkiezingen en andere vormen van burgerparticipatie laat meesleuren. Als een vreemde vogel zoals ik roept dat het allemaal zinloos is, komt er automatisch verzet en verdediging. Dan komen vanzelf de bekende dooddoeners zoals ‘stemrecht is waar onze voorouders zo hard voor hebben gevochten’.

De tegenreactie is begrijpelijk omdat we steeds minder in staat zijn om nog zelfstandig te denken. Dat komt door de grootschalige manipulatie van het volk dat al heel lang aan de gang is.


Buffer

Helemaal zonder politiek en regering kunnen we ook niet, want iets van een buffer tussen ons en de werkelijke macht hebben we toch nodig anders zouden alle pijlen rechtstreeks op het volk worden afgevuurd. Die werkelijke en werelds gezien absolute macht wordt gevormd door het grootbedrijf (grootindustrie) en bankenstelsel.

Iedereen, maar dan ook iedereen danst naar de pijpen van die absolute macht. Dat doen we vooral onbewust na intensieve en langdurige manipulatie. Dat is lang niet altijd vervelend, want het heeft veel te maken met onze consumptie die we op het eerste gezicht als prettig of bevrijdend ervaren. De link tussen onze onderdrukking zullen we daardoor niet snel met die macht leggen en als we dat dan toch neigen te gaan doen, dan geven we de politiek de schuld.

Een voorbeeld daarvan vinden we in de zorg. In het bijzonder de gigantische kosten van bepaalde medicijnen waar we niet zonder kunnen. In plaats van dat we met de vinger wijzen naar de boosdoener, de machtige en gulzige farmaceutische industrie, doen we ons beklag bij de politiek. Maar die staat ook met de rug tegen de muur. Minister Edith Schippers van Rutte II zei zeer recentelijk in een tv-programma dat ze zich nog wel eens door die industrie gegijzeld heeft gevoeld.


Rutte III is oorzaak-gevolg

Rutte III is niet iets waar we voor hebben gekozen, maar wat ons door oorzaak-gevolg overkomt. Dit is niet alleen zuur voor de vele stemmers die bewust tegen Rutte hebben gestemd, maar ook voor zij die nu achteraf de kat in de zak vinden. De term ‘kiezersbedrog’ valt (wederom, we leren het nooit!) en er zijn al oproepen tot nieuwe verkiezingen nog voordat na een heel lange formatie eindelijk het nieuwe cabaret kabinet met ministers en staatssecretarissen op het bordes staat.

De nieuwe regering tegenhouden of zo snel mogelijk omverwerpen, is een totaal onzinnige gedachte. De werkelijke macht lacht er alleen maar om. Die maakt het helemaal niet uit wie er op het pluche zit. Grootbedrijf/grootindustrie en bankenstelsel kennen geen emotie en gaat het hen niet om de poppetjes, maar om de continuïteit van het imperium en de geldstroom.

Als we echt iets zouden willen veranderen als volk, zouden we in verzet moeten komen tegen de werkelijke macht, maar daarvoor is het al heel lang te laat. Niets is meer terug te draaien. In elk geval niet door de menselijke hand.

Een reactie plaatsen