Vier maanden van nog meer bestuurlijke chaos voor de boeg

Vier maanden van nog meer bestuurlijke chaos voor de boeg

In maart 2018, kunnen we weer democratietje spelen, want dan zijn er de gemeenteraadsverkiezing. Voor veel burgers die zich nog steeds in de luren laten leggen een hoopvol vooruitzicht en ook voor de lokale politieke dieren die staan te popelen om met allerlei prullaria en uitdossing de straat op te gaan om campagne te voeren en zo heul heul heul dichtbij het volk te komen. Maar de komende periode van ruim vier maanden is er ook eentje van nog meer bestuurlijke chaos.

Door Ray Heijder

Bij veel gemeenten is het toch al zo’n bestuurlijke puinhoop en kampt men met tekorten. Sommige lokale overheden zoals de gemeente Arnhem springen er bijzonder uit met een regenteske situatie waar schofferen en intimideren van medebestuurders en burgers schering en inslag is, jaren achter elkaar. Bij andere gemeenten zien we dat we dat de voltallige gemeenteraad inclusief oppositie in een bestuurlijk coma is geraakt.


Verschikt en verkrampt

Als ik in het nieuws weer eens een bericht lees over een gemeenteraad die zich ineens ‘out of the blue’ ergens rot van is geschrokken, moet ik denken aan een dier dat in het donker midden op de autoweg plots wordt opgeschrikt door de koplampen van een snel naderende auto. In plaats van het gevaar te ontwijken, blijft het met wijd opengesperde ogen verkrampt zitten, een zekere dood tegemoet tenzij de bestuurder (of de auto) over bovengemiddelde kwaliteiten beschikt om een clash te voorkomen.

Hoewel het doorgaans geacteerd is, zijn gemeenteraden ook wel eens echt verrast. Dat komt doordat ze in de afgelopen jaren bewust om de tuin zijn geleid en weggehouden van cruciale beslissingen en maatregelen toen het programma decentralisaties over het sociaal domein werd uitgerold. Onder de professionele begeleiding van externen uit het netwerk adviespartners is er buiten de radar van alles geborgd in verordeningen en andere lokale regelgeving. Het hoogste gemeentelijk bestuursorgaan wat de raad is, mocht (moest) eigenlijk alleen min of meer ongezien tekenen bij het kruisje.

De vele schrikmomenten die gemeenteraden nu lijken mee te maken, zijn voortvloeisels van de bewust in gang gezette afbraak van de verzorgingsstaat. Men loopt versuft na het wreed te zijn wakkergeschud uit het bestuurlijk coma helaas schromelijk achter de feiten aan.

Om maar een voorbeeld van vandaag te noemen uit een zeer grote reeks:
Miljoenentekort dreigt bij zorgkosten Leusden


Wegkijken

Niet alle gemeenteraden kunnen wegkomen met het gegeven dat ze buiten belangrijke voorbereidingen en beslissingen zijn gehouden. Er zijn er ook die wel de kans hadden serieus met hun rol om te gaan na de dualisering van het gemeentebestuur in 2002. Maar zij verkozen het wegkijken.

Waarom zij dat deden, is niet zo gemakkelijk te bevatten. Mogelijk speelden partijpolitieke belangen een rol of persoonlijke belangen van raadsleden. Kan ook zijn dat meespeelt dat raadswerk een ‘schnabbel’ is naast een primaire maatschappelijke functie.¬† Het grootste deel van de raadsleden heeft in het dagelijks leven wel wat beters te doen dan zich helemaal in te graven in de bestuurlijke materie!


Chaos door opportunisme

Terug naar waar ik het in de intro van deze blog over had: bestuurlijke chaos in de komende vier maanden.

Tot aan maart 2018 zullen in toenemende mate gemeenteraadsleden zich ineens gaan roeren over van alles en nog wat waar ze eerst niets mee op hadden. Plotseling gaan ze hevig tekeer tegen sociaal onrecht en als zij tot de oppositie behoren zullen ze daarbij vooral de vinger naar de zittende lokale macht wijzen.

Dit is niet anders dan op landelijk politiek niveau gebeurt in de campagnetijd voor de verkiezingen voor een nieuwe Tweede Kamer en regering.

Probleem is echter wel dat er voor ons als burgers een chaos ontstaat waarbij we haast niet meer kunnen onderscheiden of er nu werkelijk iets niet in de haak is, of dat er vanwege partijpolitiek opportunisme zaken gigantische worden opgeblazen en stormen in glazen water worden opgewekt.

En daarbij is er een groot gevaar: de zittende machtshebbers kunnen de komende maanden in die chaos nog even onbelemmerd flink (verder) rotzooien onder het mom van ‘Na mij de zondvloed’.

 

Een reactie plaatsen